Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2015/9847 K.2015/12762

Taraflar arasında görülen davada Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 10/07/2012 tarih ve 2006/79-2012/428 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili ile davalı şirket arasında yapılan servis araç sözleşmesi gereğince müvekkilinin davalıya taşıma hizmeti verdiğini, davalının sözleşme uyarınca yapılan taşıma bedelini ve akaryakıt fiyatlarında meydana gelen artışlardan doğan zam farklarını ödemediğini, sözleşmenin müvekkili tarafından haklı olarak feshediliğini ileri sürerek, şimdilik 17.000TL taşıma ücreti alacağı, 3.000TL akaryakıt fiyatlarında meydana gelen artışlardan doğan zam farkı alacağı ve 50.000 Euro karşılığı olan 81.000TL cezai şart alacağının davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacı tarafın haksız olarak açtığı ve sözleşmeyi haksız yere feshettiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, davacının sözleşmeden doğan tahsil edemediği alacağının 2.203TL olduğu, davacının servis araç sözleşmesinde belirtilen yerleşim yerleri dışında ek olarak yaptığı taşıma işlerinden dolayı 11.743,20 TL alacağının bulunduğu, akaryakıt alımları davalı şirket tarafından yapılmış olduğundan davacının ayrıca akaryakıt fiyat farkı talep etmesinin yerinde olmadığı, davalının servis araç sözleşmesinde belirtilen aylık ödeme yükümlülüğünü düzenli olarak yerine getirmediğinden kusurlu olduğu,

davacının ise taahhüt ettiği taşıma hizmetini feshi ihbarda bulunduğu gün bıraktığı, ticari usul ve teamüllere göre işverene makul bir feshi ihbar süresi tanımadığı, davacının cezai şart alacağı talebinin yasal şartları oluşmadığı gerekçesiyle, davanın kısmen kabulüne, 13.946,20 TL alacağın sözleşmenin fesih tarihi olan 14.12.2005 tarihinden itibaren işleyecek reeskont faizi ile birlikte davalıdan tahsiline, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir. Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına, mahkemece münasip bir mehil verilmeksizin akdin feshi nedeniyle cezai şart istenemeyeceği gerekçesiyle bu hususa yönelik talebin reddi yerinde değil ise de, sözleşmede düzenlenen hüküm ifaya ekli cezai şart niteliğinde olup sözleşmenin feshi ile birlikte kararlaştırılan cezai şartın da istenemeyecek olması nedeniyle cezai şarta ilişkin talebin reddine karar verilmesinin sonucu itibariyle yerinde olmasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.