KÜNYE
11. Hukuk Dairesi 2015/9851 E., 2016/3647 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 5 Nisan 2016
- Mahkemesi
- ............. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ
- Tarihi
- 12/06/2014
- Numarası
- 2013/246-2014/161
Karar Metni
321 kelime·2 dk okuma
Taraflar arasında görülen davada ........... Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 12/06/2014 gün ve 2013/246-2014/161 sayılı kararı bozan Daire’nin 16/03/2015 gün ve 2014/16046-2015/3619 sayılı kararı aleyhinde davalılar vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkillerinden R.. G..'in davalı şirketin 5000 adet hissesinden 4000'ine sahip ve münferiden şirketi temsile yetkili müdür, E..
A..'ın ise 250 adet hissesine sahip olduğunu, 15/09/2004 tarihli genel kurul toplantısından sonra bir daha genel kurul toplantısı yapılmadığını, sonrasında müvekkillerinin kendilerinden habersiz 2001 yılından 2012 yılına kadar olan toplamda 12 yıllık süre için genel kurul yapıldığını öğrendiklerini, 05/04/2013 tarihinde sahte imzalar ile bir genel kurul toplantısı yapıldığını ve bu toplantıda alınan karara göre davalı T..
B..'nun 3 yıl süreyle yönetim kurulu üyeliğine seçildiğini, hazirun cetveline göre de şirket hisselerinin 4750 adetinin bu davalıya devredildiğini ileri sürerek, şirket hisselerinin sahte ve taklit imzalar ile devrine imkan sağlayan yönetim kurulu, genel kurul kararlarının, hazirun cetvelinin, genel kurul toplantı tutanağının, iç yönergenin, 19/08/2013 tarihli azilnamenin yokluk ile malul olduğunun tespitine karar verilmesini, davalı T..
B..'nun TTK'nın 562. maddesine göre cezalandırılmasını talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, davanın hak düşürücü süre içerisinde açılmadığını savunmuştur. Mahkemece, davanın reddine dair verilen karar, davacı vekilinin temyiz istemi üzerine Dairemizce bozulmuştur. Bu kez davalılar vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur. Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalılar vekilinin HUMK’nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.
Yargıtay 11. Hukuk Dairesi, E. 2015/9851, K. 2016/3647, 5 Nisan 2016 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama