Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2015/9971 K.2015/9980

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 25. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 13/11/2014 tarih ve 2014/203-2014/395 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkil şirket ile davalıların 1/3 oranda hisse ile malik oldukları taşınmaz ile ilgili taşınmaz malikleri tarafından 28/04/2014 tarihinde toplantı yapıldığını, toplantıda görüşülen konularda bazı kararlarda müvekkili şirketin muhalefeti bulunduğunu, esasen paylı mülkiyete konu taşınmazın kiralanması için bazı hallerde pay ve paydaşların oybirliği ile karar vermeleri gerektiğini, müşterek mülkiyete konu taşınmazdan yararlanma hakkı diğer paydaşların hakkına saygı gösterildiği oranda hukuksal himaye göreceğini, paydaşların haklarının ve menfaatlerinin korunmasının zorunlu olduğunu,

28/04/2014 tarihli toplantıda davalıların kabul oyları ile alınan 5 nolu maddede yer alan kararlarda tamirata ilişkin belirlenen masraf fuzuli ve fahiş, kira bedelinin ise emsallerinin çok altında kaldığını ileri sürerek, 28/04/2014 tarihli toplantıda alınan 5 nolu kararın iptalini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekilleri, davanın reddini istemişlerdir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, davanın Anonim Şirket olan davacı ve davalı şirketlerin tapuda 1/3'er hissedar oldukları taşınmaz hakkında davalı tarafın lehde katılımlarıyla müşterek malik malın idaresi hakkında verilen 28/04/2014 tarihli kararın 5.maddesinin iptaline ilişkin olduğu, davada her nekadar 4721 Sayılı Yasa'nın 692 ve devam eden maddeleri uygulanması gerekiyorsa da tarafların tamamının Anonim Şirket olması nedeniyle ve anonim şirketlerin malı ticari mal sayılacağından uyuşmazlığın 6102 Sayılı yasanın 4/1.maddesinde yer alan her iki tarafın ticari işletmesiyle ilgili hususlardan doğduğu kabulü gerektiği, aynı yasanın 5.maddesine göre görevli mahkemenin asliye ticaret mahkemesi olduğu gerekçesiyle, görevsizlik kararı verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı deliller ile gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.