KÜNYE
11. Hukuk Dairesi 2016/10187 E., 2018/5281 K.·Mahkemesi :asliye Hukuk Mahkemesi
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 13 Eylül 2018
Karar Metni
283 kelime·1 dk okuma
Taraflar arasında görülen davada ... .... Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 16/04/2015 gün ve 2011/239-2015/142 sayılı kararı onayan Daire’nin 22/06/2016 gün ve 2015/8166-2016/6908 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:
Davacı, davalı şirket temsilcileri tarafından istenildiğinde paranın geri verileceği ve yüksek oranda kar ödeneceği vaadiyle kendisinden 61.000 DM para alındığını, iradesi şirket ortağı olmak olmadığı halde davalı şirkete ortak yapıldığını, davalıların kendisini dolandırdıklarını, yasalara aykırı şekilde para tahsil ettiklerini, talep edilmesine rağmen parasının verilmediğini ileri sürerek, 52.000,00 TL’nin temerrüt faizi ile birlikte davalılardan tahsilini talep ve dava etmiştir.
Davalılardan... ve şirket vekili, davacının şirketin ortağı olduğunu, ...’nin 405/.... maddesi uyarınca anonim şirket ortaklarının sermaye olarak şirkete verdiklerini geri istemelerinin mümkün olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.
Diğer davalı, davaya cevap vermemiştir.
Mahkemece, davalı ...Ş'ye karşı açılan davanın kabulüne, 52.000,00 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı ...Ş'den tahsiline, diğer davalılar hakkında açılan davanın reddine dair verilen kararın davacı vekili ile davalı ...Ş. vekilince temyizi üzerine karar Dairemizce onanmıştır.
Davacı vekili bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur.
Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.
Yargıtay 11. Hukuk Dairesi, E. 2016/10187, K. 2018/5281, 13 Eylül 2018 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama