Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2016/10625 K.2018/2592

Taraflar arasında görülen davada ... 2. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 27/01/2016 tarih ve 2015/64-2016/11 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili; müvekkilinin “... Gıda Tekstil Sanayi Ve Ticaret Ltd.

Şti.” ibareli 29, 30 ve 35. sınıf ürün ve hizmetleri içeren 2002/30096 sayılı (müddet) marka ile “...” ibareli 29. sınıftaki “tıbbi amaçlı olmayan ve tamamlayıcı gıda maddeleri ürünleri”ni içeren 2009/257 sayılı markaların sahibi olduğunu, 04.04.2014 tarihinde "...+şekil" ibareli 5, 29 ve 35. sınıftaki ürün ve hizmetleri içeren 2014/28161 sayılı marka tescil başvurusunun Markalar Dairesi tarafından dava dışı şirketlere ait "..." ibareli, 1 ve 5. sınıf ürünleri içeren 2002/34959 ve "..." ibareli,

29 ve 30. sınıf ürünleri içeren 2013/13535 sayılı markalar mesnet alınarak 556 sayılı KHK'nin 7/b maddesi uyarınca 5. ve 29. sınıf ürünler bakımından kısmen reddedildiğini, ret kararının kaldırılması amacıyla itirazda bulunduklarını, itirazın YİDK kararıyla 5. sınıftaki “zararlı bitkileri, hayvanları ve mantarları imha edici maddeler; dezenfektanlar, antiseptikler (mikrap öldürücüler), tıbbi amaçlı deterjanlar ürünleri haricindeki 5. sınıf ürünler için kabul edildiğini, kararın haksız ve hukuka aykırı olduğunu ileri sürerek TPE YİDK kararının iptaline ve markasının tesciline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı TPE vekili; başvuru konusu marka ile redde mesnet alınan markaların .../... esas ve ayırt edici unsurlu olduklarını, aynı ürün ve hizmetleri içerdiklerini, görsel, sescil ve anlamsal olarak bütünü itibarı ile bıraktığı izlenim itibarı ile ortalama tüketicileri iltibasa düşürebilecek derecede benzer olduklarını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; başvuru konusu marka ile redde mesnet alınan markaların esas unsurlarının .../... ibareleri olduğu ve görsel, sescil ve anlamsal olarak iki işaretin ayırt edilemeyecek derecede benzer oldukları yönünde intiba doğurduğu, başvurunun kapsamında bulunan ve reddedilen 5. sınıftaki “dezenfektanlar, antiseptikler (mikrap öldürücüler), tıbbi amaçlı deterjanlar ürünleri”nin redde mesnet markalar kapsamında olmadığı,

buna karşın 5. sınıftaki “zararlı bitkileri, hayvanları ve mantarları imha edici maddeler” ile 29. sınıf ürünlerin redde mesnet markaların kapsamında aynen yer aldığı, başvuru konusu işaretin davacının önceki 2002/30096 sayılı markasının serisi mahiyetinde olduğu, zira davacının önceki tarihli markalarının da başvuru konusu markanın da asıl ve ayırt edici unsurun "..." ibaresi olduğu, her ikisinin aynı görsel, sescil ve anlamsal etkiyi bıraktığı, son

başvurunun önceki markanın hükmünü kaybettiği tarihten itibaren 2 yıllık süre dolmadan gerçekleştirildiği ve önceki markanın kapsamında olan yargılama konusu 29. sınıf ürünlerin tamamını içerdiği, markanın öteden buyana fiilen kullanıldığı, davacının önceki tescilli markası ile kullanımının görmezden gelinmesinin mümkün olmadığı, buna karşın reddedilen 5. sınıftaki zararlı bitkileri, hayvanları ve mantarları imha edici maddeler ürünlerinin davacının önceki tarihte adına kayıtlı olan markasının kapsamında yer almadığı,

davacı başvurusunun reddine dair YİDK kararının kısmen hukuka uygun kısmen hukuka aykırı olduğu gerekçesiyle, davanın kısmen kabulü ile TPE YİDK kararının 5. sınıftaki “dezenfektanlar, antiseptikler (mikrop öldürücüler), tıbbi amaçlı deterjanlar” ile 29. sınıf ürünler, bakımından davacı itirazlarının reddi yönünden iptaline, sair taleplerin reddine karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir. 1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde değildir. 2- Dava, davacının 04.04.2014 tarih ve 2014/28161 sayılı "..." ibareli marka başvurusunun, 14.02.2013 tarih ve 2013/13535 sayılı "..." ibareli marka sebebiyle 556 sayılı Marka KHK'nin 7/1-b maddesi uyarınca kısmen reddine dair TPE YİDK karar iptaline ilişkin olup, mahkemece, yazılı gerekçelerle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

556 sayılı KHK kapsamında markanın koruması esasen tescile dayalıdır. Bununla birlikte, marka hukukuna egemen olan ilkelerden biri de markanın tekliği ilkesidir. Bu esas uyarınca aynı veya aynı türdeki mal veya hizmetlerle ilgili olarak tescil edilmiş veya daha önce tescil başvurusu yapılmış bir marka ile aynı veya ayırt edilemeyecek kadar benzer olan markaların tescili mümkün değildir (KHK 7/1-b. maddesi).

Bu durumda, tescilli bir markanın varlığına karşın davacının bu markayla ayırt edilemeyecek derecede benzer bir markayı (...+şekil) 29. sınıftaki aynı mallar yönünden tescil ettirmesi mümkün değildir. Her nekadar davacı adına daha önceden tescilli 2002/30096 sayılı “... Gıda Tekstil Sanayi ve Ticaret Ltd.

Şti.” markası 29. sınıf mallar yönünden tescilli ise de, söz konusu markanın koruma süresi 22/11/2012 tarihi itibariyle sona ermiş ve yenilenmemiş olmakla, davacı tarafın 556 sayılı KHK 8/son maddesi ve 35/2. maddesi dikkate alındığında 2 yıl içerisinde hükümden düşen markası ile aynı/benzer bir markanın başkalarınca tesciline karşı çıkabilme imkanı bulmakta olup, davadışı .. Gıda Maddeleri San. ve Tic. Ltd.

Şti. tarafından yapılan “...” ibareli 14.02.2013 tarihli 2013/13535 sayılı marka başvurusunun 29. sınıf mallar yönünden tescil edilmiş olması karşısında, davacı bu marka başvurusuna itiraz edip hükümsüz kılınmasını sağlamadıkça bu marka ile ayırt edilemeyecek kadar benzer olan başvuru konusu markanın 29. sınıf mallar yönünden tescili mümkün olmadığından TPE YİDK'nin 29. sınıf mallara ilişkin davacının marka başvurusunun reddine dair kararı doğru olduğu halde yazılı gerekçeyle davanın bu sınıf mallar yönünden kabulü doğru olmamış, bozmayı gerektirmiştir.