Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2016/11321 K.2018/6081

Taraflar arasında görülen davada ...(...) . Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 11/03/2015 gün ve 2015/7-2015/20 sayılı kararı bozan Daire’nin 31/05/2016 gün ve 2015/9561-2016/5975 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin tanınmış "..." ve "... " ibareli markaların sahibi olduğunu, davalı adına tescilli "..." ibareli markalar yönünden 556 sayılı KHK'nın 7/1-b ve 8/1-b maddeleri anlamında tescil engeli bulunduğunu, davalı markasının tescil tarihinden itibaren emtia listesindeki hiç bir ürünü kullanmadığını, davalının söz konusu markayı tescil ettirmesinin müvekkilinin marka tescilini engellediğini, müvekkilinin markasının 1998, davalının markasının ise 2008 yılında tescil edildiğinden müvekkilinin öncelik hakkının bulunduğunu ileri sürerek davalı adına tescilli 138854 ve 2006/47112 sayılı markaların hükümsüzlüğünü ve sicilden terkinini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama neticesinde, ... sayılı marka yönünden davanın reddine, 2006/47112 sayılı "..." ibareli 12. sınıfta tescilli markanın hükümsüzlüğüne ve sicilden terkinine dair verilen kararın taraf vekillerince temyizi üzerine Dairemizce, davacı vekilinin 138854 sayılı markanın hükümsüzlüğüne yönelik davaya ilişkin temyiz itirazlarının reddine, davalı vekilinin 2006/... sayılı markanın hükümsüzlüğüne yönelik davaya ilişkin temyiz itirazlarının kabulü ile belirtilen markaya ilişkin kararın bozulmasına karar verilmiştir.

Davacı vekili, bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.