KÜNYE
11. Hukuk Dairesi 2016/11369 E., 2018/3909 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 24 Mayıs 2018
- Mahkemesi
- TİCARET MAHKEMESİ
Karar Metni
285 kelime·1 dk okuma
Taraflar arasında görülen davada Asliye Ticaret Mahkemesi'nce verilen 18/02/2015 gün ve 2012/676 - 2015/66 sayılı kararı onayan Daire'nin 07/06/2016 gün ve 2015/14349 - 2016/6279 sayılı kararı aleyhinde davalı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği de anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği konuşulup düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkilinin davalı limited şirketin ortağı olduğunu, açılan başka davalarda şirket ortaklarından ... ile ...'nin davalı şirketle haksız rekabette bulunduklarının tespit edildiğini, şirket müdürü ...'nin temsil ve ilzam yetkisinin bu nedenle kaldırıldığını, ayrıca ... ve ...'nin sahte ortaklar kurulu kararı düzenlemek suçundan cezalandırıldıklarını, şirket evrakında sahtecilik yapan, şirketle haksız rekabette bulunduğu tepsit edilip müdürlükten alınan ...'nin talebi ile kötü niyetli olarak 07.03.2012 tarihli genel kurulda sermaye artış kararı alındığını, bu kararı müvekkilinin sermaye oranını düşürmek amacını taşıdığını,
zira şirketin sermaye artırımına ihtiyacının olmadığını ileri sürerek, 07.03.2012 tarihli sermaye artırımına ilişkin ortaklar kurulu kararının iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, davanın reddini istemiştir. Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, davanın kabulüne dair verilen kararın davalı vekilince temyizi üzerine karar Dairemizce onanmıştır. Davalı vekili, bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur. Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin HUMK 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.
Yargıtay 11. Hukuk Dairesi, E. 2016/11369, K. 2018/3909, 24 Mayıs 2018 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama