Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2016/11580 K.2018/4966

Taraflar arasında görülen davada ... 3. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 26.01.2016 tarih ve 2013/18-2016/49 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin, 02.01.2008 ve 31.12.2010 tarihleri arasında davalının ...

Bölge Müdürlüğü Gıda Çarşısı'nın ticari vekili olarak çalıştığını, sözleşme ile 70-90 gün sonunda davalının biriken ve bildirilen giderler düşüldükten sonra kalan alacağının müvekkiline ödeneceğinin kararlaştırıldığını, davalının isteği ile isim hakkı nedeniyle 16.000,00 TL nakit paranın müvekkili tarafından ödendiğini, işten ayrılacak personele kıdem tazminatının müvekkilinin gelirinden düşüldüğünü, ancak herhangi bir işçiye ödeme yapılmayıp davalı üzerinde kaldığını, SGK ve Vergi Dairesi tarafından uygulanan 20.000,00 TL faizin müvekkilinin gelirinden düşüldüğünü,

ofiste bulunan demirbaşların kullanma bedeli adı altında 6.000,00 TL'nin müvekkilinin gelirinden düşüldüğünü, bu eşyaların halen kullanıldığını, cari hesap bakiyesinin 100.000,00 TL'yi aşacak şekilde devir halde aktarıldığını, davalının müvekkiline gönderdiği 14.10.2010 tarihli yazıda 30.09.2010 tarihi itibariyle cari hesap bakiyesinin 108.599,58 TL olduğunu bildirdiğini, müvekkilinin düştüğü maddi sıkıntıyı ihtarname ile davalıya bildirdiğini ve 100.000,00 TL'nin ödenmesini istediğini, ama dikkate alınmadığını,

ayrıca müvekkilinin vekilliğinin kabulü sırasında verilen 50.000,00 USD bedelli tarihsiz teminat bonosunun da iade edilmediğini ileri sürerek, toplam 157.500,00 TL'nin ihtarname tarihi 27.01.2010 tarihinden itibaren ticari faizi ile davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, taraflar arasındaki 17.01.2011 tarihli mutabakat mektubu ile davacının, müvekkilinden 31.12.2010 tarihi itibariyle cari hesaptan kaynaklanan alacağının 83.059,21 TL olduğu konusunda anlaşıldığını, bu tarihten sonra davacı adına tahakkuk eden bakiye alacaklar ile davacının cari alacağının 155.795,01 TL olarak cari hesaba yansıtıldığını, davacı adına yapılan ödemeler ile cari hesap bakiyesinin 1.961,06 TL'nin altına düştüğünü, davacının Aras Catering'e olan yemek borcu nedeniyle bu borcun da sıfırlanması konusunda anlaşmaya varılamadığını, bu borcun mahsup edilmesi sonucunda bakiye alacağın değişeceğini,

Ticari Unvan ve Marka Kullanım Anlaşması'nın “ücretler ve sair ödemeler” başlıklı 3.1 ve 3.2 maddesi gereğince davacı tarafın isim hakkı bedeli isteyemeyeceğini, sözleşmenin 23. maddesi gereğince personel kesintisinin de uygun olduğunu, zira davacının ticari faaliyetini sürdürdüğü dönem içerisinde çalıştırdığı personelin kıdem, ihbar ve sair alacaklarından sorumlu olduğunu, davacının kendi kusuru ile SGK ve Vergi Dairesi'nde zamanında yapmadığı işlemler yüzünden müvekkilinden faiz isteyemeyeceğini, demirbaşa ilişkin isteğin de yersiz olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davacının davalıdan olan cari hesap alacağının aradaki mutabakat ve ödemeler çerçevesinde 1.961,06 TL olduğu gerekçesiyle, davanın kısmen kabulüne, 1.961,06 TL'nin 08/02/2010 tarihinden itibaren ticari faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir. Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir. Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.