Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2016/12222 K.2018/95

Taraflar arasında görülen davada ... 10. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 02/12/2015 tarih ve 2014/369-2015/712 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi davacılar vekili tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 09.01.2018 günü hazır bulunan davacılar vekili Av. ... ile davalılar vekili Av. ... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacılar vekili, davalının 03/11/2010 tarihinde müvekkili aleyhine aşağılayıcı ifadeler içeren bir yazı yazdığını, yine davalının 08/06/2011, Kasım 2011 ve Aralık 2011 tarihli yazılarında da müvekkilleri hakkında aşağılayıcı ifadelerle gerçek dışı ithamlarda bulunduğunu, nihayetinde davalı şirketin imtiyaz sahibi olduğu ve diğer davalının genel yayın yönetmenliği ve sorumlu yazı işleri müdürlüğünü yaptığı Sigortalı Dergisinin Ocak 2012 sayısında “TSRŞB'nin Basın Danışmanı Var Mı?’’ ve ”Yılbaşı Hediyesi Göndermeyerek Cezalandırırım” başlıklı yazıların yayınlandığı,

yazıların içeriği itibariyle şirketlerinin faaliyetlerini yanıltıcı ve kötüler nitelikte bulunduğunu ve gerçek dışı isnatlar içerdiğini, kişilik haklarına ağır surette saldırı oluşturan yazıların haksız rekabet ve haksız fiil teşkil ettiği ileri sürerek, davalıların eyleminin haksız fiil ve haksız rekabet teşkil ettiğinin tespitini, her bir müvekkili için 250.000,00 TL olmak üzere toplam 500.000 TL manevi tazminatın dava tarihinden itibaren işleyecek ticari avans faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili, yayınlanan yazılarda bir kişi yada kurumun hedef alınmadığını, davacının kendilerinin ima edildiğine ilişkin iddiasının yerinde olmadığını, haksız rekabetin söz konusu olmadığını, gazeteci kimliği ile yazılan yazıların eleştiri sınırları içinde olduğunu ve ifade özgürlüğü kapsamında değerlendirilmesi gerektiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, dava konusu yazıların hiç birisinde davalıların ismi açıkça belirtilmediği, bizzat davacıları hedef alınarak yazılar kaleme alınmadığı, yazıların davacıların kişilik haklarına bir saldırı teşkil eder nitelikte ve sırf ona yönelik bir yayın olmadığı, sektörel bazı sorunların yansız olarak yazıldığı, yazıların basının haber verme, yorum ve eleştiri hakkı şeklindeki hukuka uygunluk nedeni kapsamında yer aldığı, yansıma yoluyla manevi tazminat talep edilemeyeceği, dava konusu köşe yazılarında kullanılan ifadelerin hukuka uygun olduğu, haksız rekabet oluşturmasının mümkün olmadığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacılar vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacılar vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.