Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2016/123 K.2017/192

Taraflar arasında görülen davada ... 22. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 09/06/2015 tarih ve 2011/491-2015/256 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili; müvekkilinin 18/11/2010 tarihinde yolcu olduğu minibüsten inmeye çalışırken davalı sürücü ...'nun hareket etmesi nedeniyle dengesini kaybederek düşmesi sonucu ağır derecede yaralandığını, geçirdiği kafa travmasına bağlı olarak sağ gözü ve sağ kulağında işlev kaybı meydana geldiğini ileri sürerek maluliyet oranının tespiti ile olaydan dolayı yaşadığı ve yaşayacağı sıkıntılar gözönüne alınarak 100.000,00 TL manevi tazminatın kaza tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte sürücü ve araç maliki olan davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili; olayın iddia edildiği gibi davalı sürücünün kusurundan kaynaklanmadığını, davacının araçtan indikten sonra düştüğü, davacının söz konusu olaydan dolayı uzuv zaafı yaşadığı iddiasının araştırılması gerektiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre. Adli Tıp Kurumu ...

Grup Başkanlığı Trafik İhtisas Dairesi raporuna göre kazanın meydana gelmesinde davalı sürücünün %100 kusurlu olduğu, Adli Tıp Kurumu 3. İhtisas Dairesi heyet raporuna göre davacı ...'in 18/11/2010 tarihinde geçirdiği trafik kazasına bağlı olarak gelişen beyin kanaması sebebiyle %11,2 nispetinde meslekte kazanma gücünden kaybetmiş sayılacağı ve kaza tarihinden itibaren iyileşme süresinin 9 aya kadar uzayabileceği ayrıca tek kulağındaki işitme kaybının uzuv zaafı niteliğinde olduğu,

davacının manevi tazminat talebinin şartlarının oluştuğu,tarafların ekonomik ve sosyal durumları ve olay tarihinde 15 yaşında olan davacının yaşamı boyunca olayın etkisini yaşayacağı gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile 40.000 TL manevi tazminatın olay tarihi olan 18/11/2010 tarihinden itibaren işleyen yasal faizi ile birlikte davalılardan tahsili ile davacıya verilmesine karar verilmiştir.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir. 1-Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre davalı vekilinin tüm, davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Dava, taşıma sözleşmesinden kaynaklanan manevi zararın giderimi istemine ilişkin olup, mahkemece davanın kabulü ile 40.000 TL manevi tazminatın olay tarihinden itibaren işleyen yasal faiziyle davalılardan tahsiline karar verilmiştir. Davalılar, davacının yaralanması olayındaki minübüsün maliki ve sürücüsü olup, ticari faaliyette bulunmaktadır.

Davacının dava dilekçesinde avans faiz talep ettiği ve davalıların ticari faaliyetleri sırasında gerekli dikkat ve özeni göstermeyerek davacının yaralanmasına sebep oldukları dikkate alınarak, davacı lehine hükmedilen tazminat için olay tarihinden itibaren kısa vadeli avanslar için uygulanan faiz oranında faize hükmedilmesi gerekirken yasal faize hükmedilmiş olması doğru olmayıp, kararın bu yönden bozulması gerekirse de yapılan yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden kararın anılan yönlerden düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.