Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2016/1249 K.2017/3671

Taraflar arasında görülen davada ... 5. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 06/01/2015 tarih ve 2008/138-2015/2 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili kurum maaş ödemelerinin davalı banka ile imzalanan 24/08/2000 tarihli protokol hükümleri çerçevesinde yapıldığını, anılan protokolün 6. m. uyarınca bankanın disketteki bilgilerin içeriğinden sorumlu olmamakla birlikte, Bütçe Dairesi Başkanlığı’nca bildirilen toplam maaş tutarı ve personel sayısının disketteki tutar ve sayıyla aynı olup olmadığını kontrol etmesi gerektiğini, yolsuzluğun ilk olarak 1997 yılının Şubat ayında başladığını ve 2004 yılının Eylül ayına kadarki sürede, yapılan yolsuzluk sonucu tahakkuk ettirilen paranın brüt 1.723.474.116,000 TL, net 1.381.010.864.000 TL olduğunu,

bunun davalı ...'ün 750.182.213,000 TL, ...'in 248.571.963,000 TL, ...'ın 98.628.338,000 TL, dava dışı ...’in 169.636.100,000 TL, ...’in 91.777.950,000 TL, ...‘in 12.414.000,000 TL, ...’nın 9.500.300,000 TL, ...’un ise, 300.000,000 TL şeklinde olduğunu ileri sürerek, toplam 1.348.660,43 TL’nin ödeme tarihinden itibaren faiziyle davalılar ..., ... ve ...'ten, 1.256.497,60 TL’lik kısmının ..., ... ve ... ile birlikte davalı bankadan müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı banka vekili, görev, husumet itirazı ve zamanaşımı def’inde bulunmuş, müvekkilinin herhangi bir sorumluluğunun bulunmadığını savunarak, davanın usul ve esastan reddini istemiştir. Davalı ... vekili, zamanaşımı def’inde bulunmuş, meydana gelen zarardan müvekkilinin herhangi bir sorumluluğunun bulunmadığını, işlemlerin davacı kurumun onayı ile yapıldığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma, toplanılan deliller, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, banka listesindeki maaş miktarıyla, disketteki maaş toplamalarının uyumlu olduğu, taraflar arasında akdedilen protokolün 6. maddesi uyarınca maaş disketlerinin içeriğinden bankanın sorumlu olmayacağı, disketlerdeki hatalı bilgilerin veya üniversite içinde sonradan yapılan kayıt değişikliklerinin sorumluluğunun üniversiteye ait olacağı, bankanın disketleri sadece üniversitenin bildirdiği toplam maaş tutarı ve personel sayısı açısından kontrol edeceği,

bankanın Bilgi İşlem Müdürlüğü tarafından yapılacak kontroller sırasında saptanan tutarsızlık ya da disket arızasının derhal telefonla üniversiteye duyurulacağı, böyle bir durumda yeni disketin en seri şekilde bankanın Bilgi İşlem Müdürlüğü'ne ulaştırılmasının üniversitenin sorumluluğunda olacağı, somut olayda zararın davalı bankanın kontrolü ile değil davacının kendi personelinin denetimi ile ortaya çıkacağı halde, davacının denetim sorumluluğunu yerine getirmediği, maaş tutarı ile personel sayısı arasındaki tutarsızlığı tespit ettiği dönemlerde, davalı bankanın üniversiteyi uyardığı,

sözlü uyarılarının, tahakkuk memurluğunu davalıların yapması dikkate alındığında, bankanın davacının denetim organı olmadığı aksine, protokol ile davalının daha fazla sorumluluk yüklenmediği, davacının kendi personeli üzerindeki denetimi görevini ihmal etmesi sonucu oluşan zararın giderilmesini isteyemeyeceği, davalının fiili ile oluşan zarar arasında illiyet bağı bulunmadığı, diğer davalıların ise, meydana gelen zarardan sorumlu oldukları, davacının her yıla ait miktar için, her yılın son gününden başlamak üzere yasal faiz talep edebileceği gerekçesiyle, davanın kısmen kabulü ile,

davalı banka yönünden husumetten reddine, diğer davalılar yönünden 1,348,660,43 TL üzerinden kabulü ile, 19,214,00 TL’nin 31/12/1999, 74,598,20 TL’nin 31/12/2000, 49,087,14 TL’nin 31/12/2001, 216,053,79 TL’nin 31/12/2002, 557,860,22 TL’nin 31/12/2003, 431,847,08 TL’nin 31/12/2004 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle davalılar ..., ..., ...’ten müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir. Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.