Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2016/1250 K.2016/6495

Taraflar arasında görülen davada ... Asliye Ticaret Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 08/12/2015 tarih ve 2014/2201-2015/1212 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin 01.04.2008 tarihinde çalışmakta olduğu iş yerinden çıkarak, evine gidebilmek için ... tren istasyonuna gittiğini, ...’ten ... istikametine gitmekte olan 00.30 saatli banliyo trenini kaçırdığını, hemen arkasından gelen ...

Ekspresi'ne bindiğini, bindikten sonra kompartımandaki iki kişinin müvekkilini tartaklayarak ceplerini karıştırdığını, bu esnada iki kişinin daha geldiğini, davacının mücadele ederken olanca gücü ile bağırıp yardım istediğini, buna rağmen hiçbir tren görevlisinin karşılık vermediğini, bu arada dört kişiden birinin hareket halindeki trenin kapılarını açtığını, diğer üç kişinin de telefonunu alarak davacıyı trenle peron arasına attığını, müvekkilinin çığlıkları sonucu polis ve ambulans gelerek kendisini ...

Eğitim ve Araştırma Hastanesi'ne götürdüğünü, çeşitli ameliyatlar geçirdiğini, psikolojik bunalıma girdiğini, tren personelinin ...

İşletmesi Tesisler Personelinin Görev, Yetki ve Sorumluluklarına dair 1601 sayılı Genel Emre aykırı davrandıklarını ve gerekli tedbirleri almadıklarını, tren ile peron arasında uluslararası standartlara uymayan, bir yolcunun içine düşebileceği açıklık olduğunu, tren kapılarının güvenli bir şekilde kapatılmadığını ileri sürerek, fazlaya ilişkin haklarını saklı tutarak 1.000.00 TL maddi, 75.000.00 TL manevi tazminatın kaza tarihinden itibaren işleyecek ticari reeskont faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davacı vekili 14/08/2013 tarihli ıslah dilekçesi ile maddi tazminat talebini 120.199,77 TL olarak ıslah etmiştir.

Davalı vekili, olayın meydana gelmesinde müvekkili kurumun bir kusurunun bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, uyulan bozma ilamı ve tüm dosya kapsamına göre, daha öncesinde yapılan yargılama neticesinde davanın kısmen kabulüne dair verilen kararın davalının temyizi üzerine kusur oranına ilişkin araştırma yapılması gerektiği belirtilmek suretiyle bozulduğu, mahkemece bozma ilamı uyarınca bilirkişiden ek rapor alındığı, alınan bilirkişi raporunda davalının olay nedeniyle tam kusurlu olduğunun belirtildiği, ancak bozma öncesi yapılan yargılama sırasında belirlenen kusur oranının davacı tarafından temyiz edilmediği, dosyadaki % 20 kusur oranın benimsendiği,

bu haliyle davalı idarenin olay nedeniyle % 20 oranında kusurlu olduğunun kabul edildiği, davacının maluliyet oranı uyarınca maddi tazminatın bilirkişi tarafından hesaplandığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüyle 48.997,89 TL maddi, 21.500,00 TL manevi tazminatın 01.04.2008 tarihinden itibaren avans faiziyle birlikte davalıdan tahsiline, fazlaya ilişkin istemlerin reddine karar verilmiştir.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir. Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, taraf vekillerinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.