Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2016/12540 K.2018/4478

Taraflar arasında görülen davada ... 1. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 29/03/2016 tarih ve 2007/664-2016/276 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı ... vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, 16.09.2007 tarihinde nohut emtiasının dava dışı alıcı ... Aksin'e taşınması için nakliyat komisyoncusu davalı ... ile müvekkilinin anlaştığını, davalı ...'nun da mülkiyeti davalı ...'e ait, davalı ...'ın sevk ve idaresindeki aracı müvekkiline gönderdiğini, araca yüklenen nohut emtiasının alıcı ...

Aksin'e teslim edilmediğinin öğrenildiğini, davalı ...'ın davalı ... ... ile birlikte hareket ederek çalınan nohutları kg'ı 0,945 TL'den davalı ...'a sattığını, davalı ...'ın çalıntı olduğunu bilerek nohutları satın aldığını ileri sürerek 19.584 TL değerindeki malların müvekkiline aidiyetinin tespiti ile bu konudaki muarazanın giderilmesini, bunun kabul edilmemesi halinde 19.584 TL'nin ve ayrıca işlenen suç sebebiyle müvekkilinin maddi kayıplarına esas olmak üzere 5.000 TL'nin olay tarihinden itibaren işleyecek ticari reeskont faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... vekili, dava konusu nohutları pazardan satın alan müvekkilinin bu nohutların çalıntı olduğunu bilmediğini savunarak davanın reddini istemiştir. Davalı ... vekili, davacı şirketin müvekkilini arayarak nakliye için araç istediğini, müvekkilinin de davalı ... tarafından kullanılan aracı gönderdiğini, bu iş için davacıdan ve nakliyeciden ücret almayan müvekkilinin sorumluluğunun bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir. Diğer davalılar, davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, davalı ...'ın, sevk ve idaresindeki kamyon ile Mersin'e götürmek üzere 16.300 kg nohutu davacıdan aldığı, davalının bu nohutları Mersin'e götürmeyip Konya'da bulunan davalı ...'den nohutların satışına yardımcı olmasını istediği, davalı ...'in de toptancılar çarşısında toptan hububat bakliyat alım-satım işiyle uğraşan davalı ...'a davalı ...'ı götürdüğü, davalı ...'ın, kilosu 0,945 TL'den toplam 15.095,43 TL'ye bu nohutları satın aldığı, bunun 8.000 TL'sini peşin verdiği,

yapılan ceza yargılaması sonunda davalı ...'ın üzerine atılı hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunu işlediği sabit görülmekle cezalandırılmasına, davalı ... ... ve davalı ...'ın üzerlerine atılı suçları işlediklerine dair yeterli delil elde edilemediğinden ayrı ayrı beraatlerine karar verildiği, yargılama esnasında davacı taraf ile davalı ... arasında sulh mahiyetinde bir anlaşmaya varıldığı, bunun üzerinde davacı tarafın, davalı ... hakkındaki davasından feragat ettiği, davalı ...'ın, davacı tarafa ait nohutları götürmesi gereken yere götürmeyerek,

davalı ...'in, davalı ...'ın kullandığı aracın sahibi olması nedeniyle, davalı ...'nun da nakliye komisyoncusu olup bilhassa taşıyıcıları seçmekte tedbirli bir tacir gibi hareket etmeye ve müvekkilinin menfaatlerini korumaya mecbur olması nedeniyle bakiye nohut bedelinden sorumlu oldukları, davalı ...'in ise sorumluluğunu gerektirir bir durumun olmadığı gerekçesiyle davalı ...'a karşı açılan davanın feragat nedeniyle, davalı ...'e karşı açılan davanın sübut bulmaması nedeniyle reddine, 05.01.2009 tarihli sulh sözleşmesi gereğince dava konusu nohutların davalı ...'a ait olduğunun tespitine,

nohutların mülkiyetine dair muarazanın bu şekilde giderilmesine, 6.509,41 TL bakiye nohut bedelinin davalılar ..., ... ve ...'den 17.09.2007 tarihinden itibaren işleyecek ticari reeskont faizi ile birlikte müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiştir.

Kararı, davalı ... vekili temyiz etmiştir. Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı ... vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.