Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2016/12549 K.2018/3992

Taraflar arasındaki davadan dolayı Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 03.05.2016 gün ve 2014/568-2016/61 sayılı ek kararın hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili aleyhine başlatılan icra takibinin haksız olduğunu ileri sürerek, müvekkilinin davalıya borçlu olmadığının tespitini istemiş ve davanın reddine ilişkin kararı süresinde temyiz etmiştir. Mahkemece, davacı vekilinin temyiz isteminin miktar itibariyle reddine dair verilen 03.05.2016 tarihli ek karar, 20.05.2016 tarihinde davacı vekiline tebliğ edilmiştir. Davacı vekili tarafından HUMK 432/5 maddesinde belirtilen 7 günlük yasal temyiz süresi geçtikten sonra 03.06.2016 tarihinde ek kararın temyiz edildiği anlaşılmıştır.

HUMK 432/4. maddesine göre, süresinden sonra yapılan temyiz istemleri hakkında mahkemece bir karar verilebileceği gibi, 01.06.1990 gün ve 1989/3 esas, 1990/4 sayılı Yargıtay İçtihatları Birleştirme Kararında, Yargıtay tarafından da bir karar verilebileceği öngörüldüğünden davacı vekilinin HUMK 432/4. maddesi uyarınca, temyiz isteminin süre yönünden reddine karar verilmesi gerekmiştir.