Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2016/12651 K.2018/2268

Taraflar arasında görülen davada ... 5. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 09/06/2016 tarih ve 2016/22-2016/243 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili; Federal Almanya Cumhuriyeti Berlin Asliye Hukuk Mahkemesinin 30/01/2012 tarih, 14 O 329/08 sayılı kararı ve Berlin Yüksek Mahkemesi'nin 22/06/2012 tarih, 19 U 15/12 sayılı kararlarının Türkiye'de kesin hüküm kuvvetini haiz olması amacıyla MÖHUK’ün 58. maddesinde aranan tüm şartları taşıdığını ileri sürerek bu kararların tanınmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, tüm dosya kapsamına göre; davacı tarafından MÖHUK’ün 53. maddesinde belirtilen belgelerin sunulduğu, yine aynı Kanun’un 54. maddesinde belirtilen şartların bulunduğu gerekçesiyle davanın kabulü ile Federal Almanya Cumhuriyeti Berlin Asliye Hukuk Mahkemesinin 30/01/2012 tarih, 14 O 329/08 sayılı kararı ve Berlin Yüksek Mahkemesinin 22/06/2012 tarih, 19 U 15/12 sayılı kararlarının tanınmasına karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.