Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2016/12677 K.2017/7333

Taraflar arasında görülen davada ...2. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 08/03/2016 tarih ve 2016/40-2016/271 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı, müvekkilinin fırın işlettiğini, davalı bankadan ticari krediler kullandığını, bu ticari kredilerden dolayı dosya bedeli adı altında ücret alındığını ileri sürerek, 2.233,00 TL'nin davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiş; ıslah dilekçesiyle talebini 3.613,50 TL'ye çıkarmıştır.Davalı vekili, yapılan işlemin kanuna uygun olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece bozma ilamına uyularak tüm dosya kapsamına göre; davacıdan haksız olarak alınan kesintilerden BSMV'ler çıkarıldıktan sonra kalan tutarın 3.682,49 TL olduğu, taleple bağlı kalınarak 2.233,00 TL'nin dava tarihinden 27.02.2014 itibaren, 1.380,50 TL'nin ıslah tarihi olan 21.11.2014 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir.

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

1-Dava, kredi sözleşmelerinden dolayı haksız kesintilerin iadesi istemine ilişkin olup, mahkemece yazılı gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmiştir. Mahkemece Dairemizin 2015/10033 Esas 2015/12011 Karar sayılı bozma ilamına uyulduğu halde dosya içeriğinde bulunan 29/07/2010 tarihli konut kredisi nedeniyle 500,00 TL istihbarat ücreti kesintisine ilişkin kredi sözleşmesinin tüketici işleminden kaynaklandığı gözetilmeksizin bu talebe yönelik davanın tefriki ile ayrı bir esasa kaydedilerek tüketici mahkemesi sıfatıyla davaya bakılması gerekirken ticaret mahkemesi sıfatıyla işin esasına girilerek karar verilmesi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

2-Ayrıca dosya içeriğindeki talep edilen diğer kesintilerin kaynağı genel kredi sözleşmelerinin TBK'nin yürürlüğe girdiği 01/07/2012 tarihinden önce akdedildiği anlaşılmaktadır. Bu sözleşmeler yönünden de mahkemece, davalı banka ile diğer bankaların uygulamalarına göre bu tür işlemlere uygulanan kredi kullandırım ücreti vb. ad altında kesilen masraf miktar ya da oranları sorularak, sözleşmedeki bu boşluğun dürüstlük kuralı ve hakkaniyet esaslarına göre doldurularak,

davalı tarafından masraf ve komisyon adı altında kesinti yapılmasının bankacılık teamüllerine uygun olup olmadığı veya kesinti yapılması uygun ise, bu durumda ne miktarda veya oranda olması gerektiği, davacıya iadesi gereken miktar bulunup bulunmadığı hususlarında değerlendirme yapılarak sonucuna göre bir karar vermek gerekirken yazılı gerekçeyle eksik inceleme ve araştırmaya dayalı olarak hüküm kurulması doğru görülmemiş, hükmün bu sebeple bozulmasını gerektirmiştir.