Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2016/12835 K.2018/175

Taraflar arasında görülen davada ...2. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 28/01/2016 tarih ve 2015/9-2016/38 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, taraflar arasında yapılan sözleşme uyarınca müvekkilinin davalıya 2011-2013 yılları arasında taşımacılık hizmeti verdiğini, müvekkilinin düzenlediği ve davalıya teslim ettiği faturaları defterlerine işlediğini, davalının kısmen ödenmesine rağmen bakiye 32.587,03 TL borcu kaldığını, faturalara dayalı olarak genel haciz yoluyla takip yapıldığını, davalının haksız olarak borca itiraz ettiğini ileri sürerek davalının takibe itirazının iptali ile alacağı %20'ından aşağı olmamak üzere icra inkar tazminatına hükmedilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı, davacı ile birlikte bir otele servis taşımacılığı hizmeti sunduklarını, otel ile kendisinin muhatap olduğunu ve davacının taşıma işlerinin bir kısmını yaptığını, sıkıntıya girmemesi için aracını davacıya sattığını, servis işlerine ilişkin mahsuplaştığını, davacıya borcunun olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, takibe dayanak faturaları doğuran işle ilgili taraflar arasında herhangi bir ihtilaf bulunmadığı, davacının sunduğu faturalar ile taşıma işlerinin sabit olduğu, davalının aksi yönde bir itirazının da bulunmadığı, alacağın likit olduğu, takibe haksız ve kötü niyetli olarak itiraz edildiği gerekçesiyle davanın kabulü ile davalı takip borçlusunun itirazının iptali ile takibin kaldığı yerden devamına, davalının haksız itirazı nedeniyle davacıya %20 oranında icra inkar tazminatı ödemesine karar verilmiştir.

Kararı, davalı temyiz etmiştir.

1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalının aşağıdaki bent dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2- Dava, araç kira bedeline ilişkin faturaların tahsili için başlatılan icra takibine vaki itirazın iptali davasıdır. Takip konusu olan üç adet fatura tarafların defterlerinde kayıtlı olup, davacının defter kayıtlarına göre davalının araç satış sözleşmesinden kaynaklanan 10.000 TL alacağı mahsup edildiğinde 32.587,03 TL cari hesap alacağı bulunmaktadır.

Davalının ticari defterlerinde ise aynı aracın satışına ait fatura cari hesaba kaydedilmekle 10.000 TL araç satım bedeli düşülerek bakiye 29.552,84 TL davacıya borçlu olduğu bilirkişi raporu ile sabittir. Her ne kadar mahkemece davacının defter kayıtları esas alınarak, defterde kayıtlı bedel üzerinden davanın tümden kabulüne karar verilmişse de doğru olmamıştır.

Davacı defterlerindeki kayıtlar davalı defterlerindeki kayda aykırı olduğundan bu defter kaydı HMK m. 222/3 uyarınca davacı lehine delil olarak kabul edilemeyecektir.

Ayrıca davalının noter satış senedindeki satış bedelinin daha fazla olduğuna dair iddiasını yazılı belgeyle ispat edememesine ve davacıya satış senedindeki satım bedeline ilişkin fatura düzenlemiş olmasına göre davalının defterindeki kayıt esas alınarak 29.552,84 TL üzerinden davanın kabulü gerekirken, davalının aleyhine olan davacı defter kayıtlarına itibar edilmesi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

KARŞI OY

Dava, alt taşıyıcı olan davacının taşıyıcı davalıya verdiği taşıma hizmetinden doğan fatura alacağının ödenmemesi nedeniyle davalı aleyhine yapılan genel haciz yolu ile icra takibine vaki itirazın iptali istemine ilişkindir.

Dosya üzerinde yapılan bilirkişi incelemesine göre taraf defterleri usulüne uygun düzenlenmiş olup aynı faturalara dayalı olarak davacı kendi defterlerine göre 42.587,00 TL, davalının defterlerine göre ise 39.552.84 TL alacaklıdır. Davalının davacıya sattığı aracın, sözleşme ve fatura bedeli 10.000,00 TL mahsup edilerek davacı defterlerindeki kayda istinaden davacı lehine 32.587,00 TL'ye hükmedilmiştir.

Davalının aracının davacıya satışına ilişkin ...1. Noterliğinin 04.09.2014 gün 10525 y. nolu noter sözleşmesinde araç değeri 10.000,00 TL gösterilmekle ve davalı tarafından bu miktarda fatura kesilmekle birlikte davalı araç satış bedelinin gerçekte 34.000,00 TL olduğunu, noter sözleşmesindeki değerin harca esas olmak üzere gösterildiğini, faturaya da, sözleşme ile uyumlu olması için aynı değerin yazıldığını, aracın gerçek satış bedelinin dikkate alınmasını savunmaktadır.

Davacı ise araç satış bedeli noter sözleşmesinde 10.000,00 TL olarak gösterilmekle birlikte araç üzerinde bulunan rehnin kaldırılması için davalıya banka yolu ile 12.08.2014 tarihinde 20.000,00 TL gönderdiğini, daha sonra noter sözleşmesinin düzenlendiğini, sözleşmede değerin 10.000,00 TL olarak gösterildiğini, davalının araç satışından, başka alacağının kalmadığını beyan etmektedir.

Araç satışı nedeniyle davacının davalıya 20.000,00 TL gönderdiği davalının da kabulündedir.

Bu halde, davalı tarafından davacıya satılan araç bedelinin noter sözleşmesinde ön görülen 10.000,00 TL olmadığı tarafların kabulünde olup araç satış bedeli davalı tarafça başka yazılı delille ispatlanamadığından aracın satış tarihi itibariyle 2. el raiç değerinin bilirkişi marifetiyle tespit edilerek bu bedelin davalı defterinde kayıtlı davacının taşıma alacağından mahsubu ve sonucuna göre karar verilmek üzere yerel mahkeme kararının bozulması gerekirken, gerçek satış değeri olmadığı taraflarında kabulünde bulunan noter sözleşmesindeki değere itibar edilerek kararın yazılı gerekçe ile bozulmasına ilişkin sayın çoğunluk görüşüne karşıyız.