Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2016/12841 K.2017/6861

Taraflar arasında görülen davada ... 11. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 19/11/2015 tarih ve 2013/285-2015/830 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin ...Otomotiv Ltd.

Şti’nin ortağı olduğunu, ticari ilişkisinin devam ettiği dava dışı bir bankaya yaptığı ticari kredi başvurusu sırasında banka görevlilerinin kendisine verdiği bilgi uyarınca adının Merkez Bankası Riskli Müşteriler Listesi’nde olduğunu öğrendiğini, bunun ardından davalı bankaya ihtarname göndererek hiçbir borcunun bulunmadığını beyan edip listeden adının kaldırılmasını talep ettiğini, ancak ihtarnamenin davalı bankaya tebliğinden itibaren geçen uzun zamana rağmen talebinin yerine getirilmediğini, müvekkilinin hiçbir dönemde eksi bakiyeye geçmediğini, bu durumun davacının kişilik haklarına bir saldırı olduğunu ileri sürerek,

müvekkilinin davalıya borcunun bulunmadığının tespiti ile Merkez Bankası Riskli Müşteriler Listesi’nden adının çıkartılmasını, yine 5.000,00 TL manevi tazminatın dava tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, taraflar arasında Bireysel Bankacılık Hizmetleri Sözleşmesi’nin imzalandığını ve davacının artı para kredisi kullanmayı kabul ettiğini, buna istanaden 30/01/2013 tarihinde takip hesabı açıldığını ve müvekkili tarafından alacağına ilişkin ihtarname gönderildiğini, davacının açılan takip hesabının 01/08/2013 tarihinde düşük risk dolayısı ile zarar kaydı alınarak terkin edildiğini, davacının müvekkiline borcu bulunduğunun sabit olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davalı banka tarafından hesabın açıldığı 27.07.2009 tarihinden itibaren yıllar itibariyle hesap işletim ücreti adı altında para talep edilmediği, 2011 yılında hesaptan resen alınan 1. yarı yıl hesap işletim ücreti 55.TL'nin itiraz üzerine hesaba iade edilmiş bulunmasına rağmen davalı bankanın 17.12.2011 tarihinde bu defa 2. yarı yıl hesap işletim ücreti adı altında hesaptan resen 55.- TL daha tenzil ederek müşterisinin hesap bakiyesini kredi taksit ödemesi için müsait hale getirmesini önleyici ve hesabı borç bakiyeye düşürücü bir unsur yarattığı,

taraflar arasında imzalanan Bankacılık Hizmetleri Sözleşmesi kapsamında davacının mevduat hesabına artı para limiti tahsis edilmediği halde daha sonrasında davalı banka tarafından müşteri talebine ilişkin bir belge dava dosyasına

ibraz edilmeksizin resen 1.200 TL artı para kredi limiti tahsisi yapıldığı ve mevduat hesabının bankaca resen tanınan bu kredi limiti dahilinde borç bakiyeye düşürüldüğü hususları dikkate alındığında davalı bankanın kusurlu bulunduğu, davacının davalı bankaya olan -99,10 TL borcunun davalı banka kusurundan kaynaklandığı, davacının riskli müşteriler listesinden çıkartılması gerektiği, davalı bankaya hiçbir borcunun bulunmadığı, manevi tazminat şartlarının oluşmadığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, davacının davalıya borçlu olmadığının tespitine, manevi tazminat talebinin reddine, kararının bir suretinin kararın kesinleşmesi ve talep halinde Merkez Bankasına gönderilmesine karar verilmiştir.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

1-Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Davacı vekilinin temyiz itirazlarının incelemesinde gelince dava bankacılık işleminden kaynaklanan menfi tespit ve manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, manevi zarardan söz edilemeyeceği gerekçesiyle manevi tazminat talebinin reddine karar verilmiştir.

Ancak, mahkemece de davacının davalı bankaya borçlu görünmesinin davalı bankanın kusurundan kaynaklandığı, bu sebeple davacının riskli müşteriler listesinden çıkartılması gerektiği kabul edildiğine göre, tüm bankalar tarafından görülebilen bir sistemde davacının riskli müşteriler listesinde gözükmesi davacı açısından itibarının sarsılmasına, dolayısıyla kişilik haklarının zedelenmesine sebep olması için yeterlidir.

Bu durumda mahkemece, somut olayın özellikleri dikkate alınarak davacının kişilik haklarının zarar gördüğünün kabulü ile davacı lehine uygun bir manevi tazminata hükmedilmek gerekirken manevi tazminat talebinin reddine karar verilmesi doğru görülmemiş, kararın bu nedenle davacı yararına bozulması gerekmiştir.