Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2016/12853 K.2018/3935

Taraflar arasında görülen davada Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 27.05.2016 tarih ve 2015/286-2016/153 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin ... ibareli marka başvurusu yaptığını, başvurunun davalı kurumca 556 sayılı KHK’nın 7/1-c maddesi gereğince reddedildiğini, kararın hukuka aykırı olduğunu ileri sürerek TPE YİDK kararının iptali ile tescil işlemlerinin devamını talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, kurum kararının yerinde olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, 2014/71154 sayılı marka başvurusunun 556 sayılı KHK’nın 7/1-c bendi anlamında somut ayırt ediciliği haiz olduğu ve emtia listesinde yer alan 09, 12 ve 37. sınıf mal ve hizmetler açısından tescil engeli içermediği gerekçesiyle davanın kabulüne, davalı kurum kararının iptaline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.