Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2016/12889 K.2018/4238

Taraflar arasında görülen davada ... 3. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 19.04.2016 tarih ve 2015/626-2016/182 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, yolcu koltuğu endüstriyel tasarımlarını 2009/6301 sayı ile adına tescil ettirdiğini, ayrıca 2010/05039 sayı ile tescil başvurusu yaptığını, davalının ise 2010 yılı Aralık ayından itibaren müvekkiline ait koltukları "... 3070" adıyla taklit ederek üretmeye başladığını, müvekkilinin müşterisi ...A.Ş'nin siparişleri davalı şirkete verdiğini, böylece müvekkilinin zarara ve kazanç yoksunluğuna maruz kaldığını ileri sürerek müvekkilinin endüstriyel tasarım hakkına tecavüzün tespitini, men'ini, yoksun kalınan kazanca ilişkin şimdilik 10.000 TL'nin tahsilini, kararın ilanını talep ve dava etmiştir. Davacı vekili, ıslah dilekçesi ile maddi tazminat talebini 24.630,20 TL'ye çıkarmış ve alacağa avans faizi uygulanmasını istemiştir.

Davalı vekili, dava konusu yolcu koltuğunun uzun yıllardır müvekkili tarafından üretildiğini, davacının tescilini sağladığı tasarımın yenilik ve ayırt edicilik vasıflarına sahip olmadığını, 2010/05039 sayılı tasarımın henüz başvuru aşamasında bulunduğunu, başvuruya itiraz edildiğini, 2009/6301 sayılı tasarımın hükümsüzlüğü için ise dava açıldığını, ıslah dilekçesinde ileri sürülen talebin ve dava dilekçesi ile istenmeyip sonradan istenen faiz talebinin zamanaşımına uğradığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, uyulan bozma ilamı, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davalının "... 3070" isimli otobüs koltuğu ürününün ana gövdesini teşkil eden oturma ve yaslanma kısımlarının, gazetelik, yemek tablası, el tutamağı, arka alt kapak gibi tamamlayıcı bileşenlerinin, davacı adına tescilli ürünler ile bilgilenmiş kullanıcı gözünde ile ayırt edilemeyecek kadar benzer olduğu,

döşeme şeklinin de, davacıya ait tasarımların başlıklarının bir bileşimi/ karışımı olduğu izlenimini bıraktığı, otobüs koltuklarının her yerinde olduğu gibi, esas görev parçalarında da ergonomik sebeplerle önemli ölçüde bir seçenek özgürlüğü kısıtlaması var ise de, diğerlerinden kolayca ayırt edilebilecek ölçüde sıra dışı koltuk tasarımlarının da istendiğinde yapılabileceği, davalı tarafından, davacının tasarımlarına tecavüzlü ...

3070" model yolcu koltuklarından, 2010 yılında iki adet, 2011 yılında 41 adet satıldığı, davalının ıslaha yönelik zaman aşımı definin reddine karar verildiği gerekçesiyle endüstriyel tasarıma tecavüzün tespit ve men'i davasında, davanın kabulüne, T.P.E.'de davacı adına müseccel 2009/06301 ve 2010/05039 nolu endüstriyel tasarımlara davalının tecavüzünün tespitine, tecavüzün durdurulmasına, maddi tazminat talebinin kabulüne, 24.630,18 TL maddi tazminatın 10.000 TL'sinin dava tarihinden, 14.630,18 TL'sinin ise 07.05.2014 ıslah tarihinden itibaren işleyecek avans faiziyle davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir. 1- Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Dava, endüstriyel tasarım tescilinden kaynaklanan haklara tecavüzün tespiti, önlenmesi, maddi tazminatın tahsili istemine ilişkindir. Davacı vekili, dava dilekçesinde 10.000 TL maddi tazminatın tahsilini istemiş, ıslah dilekçesi ile tazminat talebini 24.630,20 TL'ye çıkarmış, davalı vekili ıslah dilekçesine karşı zamanaşımı defii ileri sürmüştür.

Mahkemece, yoksun kalınan kazanç miktarı yönünden hükme esas alınan bilirkişi raporunda maddi tazminat miktarı 23.03.2011 tarihine kadar düzenlenen faturalar dikkate alınmak suretiyle 24.630,18 TL bulunmuş, davacı vekili de ıslah dilekçesi ile talebini bu miktara çıkarmıştır. Dolayısıyla işbu davaya konu edilen ihlal 23.03.2011 tarihi itibariyle sona ermiştir.

818 sayılı BK'da öngörülen bir yıllık zamanaşımı süresi de ıslah tarihi olan 07.05.2014 tarihi itibariyle dolmuş olduğundan ıslahla arttırılan tutar için talebin zamanaşımı nedeniyle reddine karar verilmesi gerekirken bu hususun gözden kaçırılarak yazılı şekilde hüküm tesisi doğru olmamış, bozmayı gerektirmiştir.