KÜNYE
11. Hukuk Dairesi 2016/1303 E., 2016/1928 K.·Mahkemesi : ......... Mahkemesi İ
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 24 Şubat 2016
- Tarihi
- 03/07/2015
- Numarası
- 2015/10-2015/10 D.İŞ
Karar Metni
267 kelime·1 dk okuma
..........verilen 03/07/2015 tarih ve 2015/10-2015/10 D.İş sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi ihtiyati hacze itiraz eden (borçlu) vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, Tetkik Hakimi .........tarafından düzenlenen rapor dinlendikten dosya içerisindeki tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
İhtiyati hacze itiraz eden (borçlu) vekili, adı soyadı yazılı kişilerin borçlu olduğu bir senede sonradan ve usulsüzce müvekkili birliğin kaşesinin vurulduğu, kaşe üzerinde imza bulunmadığı, müvekkili birliğin muhasebe ve faaliyet kayıtlarında alacaklı ile ticari ve hukuki bir ilişki tespit edilemediğini, müvekkilinin böyle bir borcu bulunmadığını ileri sürerek, 80.00TL'lik bonoya ilişkin verilen ihtiyati haciz kararına itiraz etmiştir.
İhtiyati haciz isteyen (alacaklı) vekili, itirazın süresinde olmadığını, 03.09.2014 tarihli sözleşmeden anlaşılacağı üzere müvekkilinin borçlu birlikten alacaklı olduğunu, senet ve sözleşmenin borçlu birlik yetkilileri tarafından imzalandığı savunarak, itirazın reddini istemiştir.
Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, İİK 265. maddesinde ihtiyati haciz kararına itiraz sebeplerinin tahdidi olarak sayıldığı itiraz edenin dilekçesinde belirttiği sebeplerin hiçbirisinin madde yazılı sebeplere uymadığı, ihtiyati hacze konu borcun mevcut olmadığına ilişkin itirazların yargılamayı gerektirdiği gerekçesiyle itirazın reddine karar verilmiştir.
Kararı, ihtiyati hacze itiraz eden (borçlu) vekili temyiz etmiştir.
Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre ihtiyati hacze itiraz eden (borçlu) vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.
Yargıtay 11. Hukuk Dairesi, E. 2016/1303, K. 2016/1928, 24 Şubat 2016 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama