Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2016/13347 K.2018/4374

Taraflar arasında görülen davada ... 4. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 22/06/2016 tarih ve 2016/114-2016/181 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin “... ” ibareli marka başvurusunun KHK’nın 7 (1) (c) maddesi gerekçe gösterilerek YİDK kararıyla reddedildiğini, ... ibaresinin oyun mağazası anlamına geldiğini ve 35. sınıf yönünden tanımlayıcı olduğunu, ... dahil bir çok firmanın benzer ibareleri kullandığını, oysa ki ... tek başına bir hizmet sınıfıyla ilişkilendirilemeyeceğini ve başka firmalarca bu şekliyle tescilli yada tescilsiz kullanımının mevcut olmadığını, orjinal ve ayırt edici olduğunu ve oyun mağazası anlamına gelmediğini ileri sürerek YİDK kararının iptaline ve başvurunun devamına karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı TPE vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda; markanın kullanılacağı 35. sınıf hizmetler bakımından ortalama tüketici nezdinde başvuruyu oluşturan "play" ve "store" kelimelerinden ayrı ve bağımsız şekilde ayırt ediciliği bulunan bir marka olarak algılanmasının mümkün bulunmadığı, bu bakımdan dava konusu işaretin 556 sayılı KHK'nın 7/1-c bendi kapsamında tescilinin mümkün bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına göre, davacı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.