Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2016/13420 K.2018/4459

Taraflar arasında görülen davada ... 5. Tüketici Mahkemesi’nce verilen 13/07/2016 tarih ve 2015/3189-2016/1069 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalının müvekkili bankadan tarımsal nitelikte kredi kullandığını, davalının kullandığı krediye istinaden kendisinden haksız olarak toplamda 1.144,50 TL alındığı iddiasıyla hakem heyetine başvurduğunu, hakem heyetinin şikayeti kabul ettiğini ve 1.144,50 TL’nin davalıya ödenmesine karar verdiğini, hakem heyeti kararının usul ve yasaya uygun olmadığını, çünkü davalının tüketici kredisi kullanmadığını ileri sürerek Hakem Heyeti Başkanlığının kararının kaldırılmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı, davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, tüm dosya kapsamına göre; davacı banka tarafından alınan ve Tüketici Hakem Heyetince iadesine karar verilen masrafın zorunlu masraf olduğunun ispatlanamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiş, mahkemece, 13.07.2016 tarihli ek kararla,Tüketici Hakem Heyeti kararına itiraz üzerine verilen kararın kesin olduğu gerekçesiyle temyiz talebinin reddine karar verilmiştir.

Ek kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin ek karara yönelik tüm temyiz itirazları yerinde değildir.