Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2016/13777 K.2018/7559

Taraflar arasında görülen davada ...Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 09/05/2013 gün ve 2007/13-2013/117 sayılı kararı onayan Daire’nin 21/06/2016 gün ve 2016/595-2016/6867 sayılı kararı aleyhinde davacılar vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacılar vekili, müvekkillerinin davalı ...'in davalı bankadan kullandığı krediye kefil olduklarını, davalı bankanın bu sözleşme kapsamında davalının aracını rehin göstererek 30.000 TL değerinde teminat mektubu aldığını, davalı banka çalışanı olan ... ve ...'in usulsüz işlemleri ile müvekkillerinin bilgisi olmaksızın araç üzerindeki rehnin kaldırdıklarını ve dava dışı başka bir bankaya rehinli olan bir başka araç üzerine 2. dereceden rehin koyduklarını ve bu aracın da dava dışı banka tarafından satıldığını, teminat mektubunun nakde çevrilmesi üzerine müvekkillerden 30.000 TL para tahsil edildiğini ileri sürerek,

30.000 TL'nin teminat mektuplarının nakde çevrilme tarihinden itibaren reeskont - temerrüt faizi ile birlikte ve tüm davalılardan müteselsilen alınarak davacılara 1/2 oranında ödenmesini talep etmiştir.

Davalı banka ve banka çalışanları vekilleri, davanın reddini istemişlerdir. Davalı ... yargılamaya katılmamıştır. Mahkemece, davalı ... yönünden davanın kabulü ile 30.000 TL'nin anılan davalıdan tahsili ile 1/2 oranında davacılara verilmesine, diğer davalılar yönünden davanın reddine dair verilen kararın davacılar vekilince temyizi üzerine karar Dairemizce açıklanan gerekçe ile onanmıştır. Davacılar vekili, bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur. Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacılar vekilinin HUMK 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.