Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2016/14051 K.2018/5747

Taraflar arasında görülen davada .... Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 22/06/2016 tarih ve 2014/273-2016/444 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesinin davalı vekili tarafından istenildiği ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili tarafından davalı bankanın ... şubesinden 2010 ve 2012 yıllarında ticari kredi kullanıldığını, bu kredilerden banka tarafından 7.695,00 TL peşin komisyon tutarı adı altında haksız ücretler alındığını, taraflar arasındaki sözleşmenin tip sözleşmeler olarak kabul görüp müvekkilinin aleyhine konulan peşin komisyon adı altında alınan ücretlerin iadesine karar verilmesi gerektiğini ileri sürerek 7.695,00 TL bedelin, müvekkilinin hesabından bankanın hesabına geçtiği tarihten itibaren hesap edilecek en yüksek mevduat faizi ile birlikte iadesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacı ile müvekkili banka arasında imzalanan kredi sözleşmesinde davalının dosya masrafı ödemeyi açıkça kabul ettiğini, sözleşmede yer alan masraf alınmasına ilişkin hükmün incelemesi için süre verdiğini, böylece sözleşmenin şekillenmesine ilişkin etki sahibi olma imkanı sağladığını, davacının sözleşmeyi incelediğini ve şartlar konusunda herhangi bir itirazının olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davaya konu sözleşmenin matbu olarak tanzim edildiği, bu durumun kredi kullanan aleyhine ve MK. ... maddesine uygun olmadığı ve taraflar arasındaki sözleşmenin komisyon ile ilgili maddelerinin açık, net ve hukuki dayanağının olmadığı gerekçesiyle davanın kabulü ile, 7.695,00 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava, davalı banka tarafından davacıya kullandırılan krediler nedeniyle komisyon adı altında tahsil edilen ücretin iadesi istemine ilişkindir. Mahkemece, kredi sözleşmesinin matbu olarak düzenlendiği, sözleşmenin komisyon ile ilgili maddelerinin açık olmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Somut olayda davacı, davalı bankadan 03.05.2010, ........2010 ve 20.07.2012 tarihlerinde ticari kredi kullanmış olup, taraflar arasında imzalanan dava konusu kredi sözleşmelerinin TBK'nın yürürlüğe girdiği 01/07/2012 tarihinden önce ve sonra akdedildiği anlaşılmaktadır. Bu durumda taraflar arasında akdedilen kredi sözleşmeleri dosyaya getirtilmek suretiyle sözleşmelerin tarihleri göz önüne alınarak değerlendirme yapılmalıdır.

Mahkemece, TBK'nın yürürlüğe girdiği 01/07/2012 tarihinden sonra akdedilen 20.07.2012 tarihli sözleşme yönünden TBK m. 20 vd. düzenlenen genel işlem koşulları bakımından inceleme yapılması ve 818 sayılı Borçlar Kanunu’nun yürürlükte bulunduğu dönemde imzalanan sözleşmeler yönünden ise komisyon oranı hakkında sözleşmelerde hüküm bulunup bulunmadığının incelenmesi ve herhangi bir oran belirtilmemiş olması durumunda emsal banka uygulamaları araştırılıp, uyuşmazlık konusu bedelin kredi müşterilerinden tahsiline dair teamül bulunup bulunmadığı,

varsa diğer bankalarca hangi oranda tahakkuk ettirildiği ve buna göre davalı banka uygulamasının yerinde olup olmadığının değerlendirilmesi gerekirken eksik inceleme ile karar verilmesi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.