Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2016/14751 K.2017/393

Taraflar arasındaki dava sonucu mahkemece verilen 22/01/2008 gün ve 2008/24 sayılı hükmün Dairemizce 04/05/2010 gün ve 2010/5384 E. 2010/4897 K. sayılı ilamla bozulması üzerine yukarıda tarih ve sayısı belirtilen direnme kararına ilişkin dava dosyası davacı vekili tarafından temyiz edilmekle, 02.12.2016 tarih ve 6763 sayılı Yasa'nın geçici 4/1. maddesi uyarınca dosya Dairemize gönderilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalının müvekkili kooperatife kredi borcu nedeniyle müştereken ve müteselsilen kefalet üstlendiğini, borcun süresinde ödenmemesinden dolayı alacağın tahsili amacıyla takip başlatıldığını, davalının borcun 2.800 TL’lik kısmını kabul ettiğini, geriye kalan bakiye ve ferilerine itiraz ettiğini, itirazının haksız ve kötü niyetli olduğunu, davalının, müşterek borçlu müteselsil kefil olarak borcun tamamından sorumlu olduğunu ve taksitlerin süresinde ödenmemesi nedeniyle temerrüde düştüğünü ileri sürerek, davalının itirazın iptali ile takibin devamına, % 40’tan az olmamak kaydı ile icra inkar tazminatına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin kefalet miktarının 2.800 TL olup bu miktarın icra dosyasına yatırıldığını, muaccel olan bir borçtan dolayı müteselsil kefilin temerrüdünün kendisine ihtarname çekilmesi veya hakkında icra takibi yapılması ile gerçekleşeceğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece yargılama sonucunda davanın reddine karar verilmiş, Dairemizce 2010/5384 esas 2010/4897 karar ve 04.05.2010 tarihli ilamla kararın davacı yararına bozulmasına karar verilmiş; mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

Dairemizce verilen 04.05.2010 gün ve 2010/5384 E. 2010/4897 K. sayılı bozma kararına karşı mahkemece verilen direnme kararının yerinde olduğu anlaşıldığından, 6763 sayılı Kanunun 43. maddesi ile değişik 6100 sayılı HMK’nın 373. maddesinin 5. fıkrası uyarınca Dairemizin 04/05/2010 gün ve5384/4897 sayılı kararının düzeltirek, yerel mahkemenin 24/02/2014 gün ve 2013/695 E, 2014/76 K. sayılı usul ve yasaya uygun kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.