Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2016/1714 K.2017/4334

Taraflar arasında görülen davada ... 6. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 24/11/2015 tarih ve 2015/845-2015/879 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili 08/08/2010 tarihinde davalı şirkete ait uçak ile Köln'den Elazığ'a seyahat etmiş olduklarını, yolculuk sonrası müvekkiline ait bagajın kaybolduğunu, davalı firmaya bildirilmesine rağmen bagajın akibeti hakkında hiçbir bilgi verilmediğini, davalıya iki kez ihtarname çekilerek zararın tazmininin istenildiğini, davalının 01/11/2011 tarihinde elektronik posta yoluyla bir ödeme teklifinde bulunarak bagaj için 380 Dolar ile sınırlı ödeme yapılacağını beyan ettiğini, Varşova-Lahey Konvansiyonunun 17-19.maddeleri gereğince davalının meydana gelen zarardan sorumlu olduğunu, 25.maddesi gereğince sınırsız sorumluluğu bulunduğunu,

Konvansiyonun 22.maddesi gereğince yapılacak hesaplamaya göre müvekkilinin talep edebileceği bedelin 26.797,03 TL olduğunu, ancak kendilerinin gerçek zararın tazminini talep ettiklerini, bagajdaki eşyalarının toplam değerinin ise 2.282,05 Euro olduğunu ileri sürerek bu bedelin 29/09/2011 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili davacının Türkiye'de mutat bir meskeni bulunmadığından teminat yatırma zorunluluğunun bulunduğunu, taşımanın Almanya'dan Elazığ'a gerçekleştirilmiş olup, müvekkilinin 2920 sayılı Sivil Havacılık Kanunu, 1999 tarihli Montreal Konvansiyonu gereğince sınırlı sorumluluğu bulunduğunu, davacının kaybolan bagajının ağırlığının 19 kg olduğunu, buna göre yapılan hesaplama sonucu 380 ABD Doları tutan bedelin ödenmesi hususunda davacıya teklifte bulunulduğunu, davacının teklifi kabul etmediğini savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda; olay tarihinde yürürlükte olan 4 nolu Varşova-Lahey sözleşmesinin 22-f/2-a maddesine göre kayıtlı bagaj taşımasında taşıyıcının sorumluluğunun kg başına 250 Frank ile sınırlandırıldığı buna göre mahkemece bozma ilamı sonrası alınan 24/09/2014 tarihli ek raporda, davacıların beyan ettiği eşyalar dikkate alındığında gerçek zarar miktarının 24.823,10 TL olduğu, Varşova Sözleşmesinin 22. maddesi gereğince yapılan hesaplamaya göre ödenmesi gereken bedelin 2.282,05 EURO olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin bütün, davacılar vekilinin aşağıdaki bent dışındaki sair temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Mahkemece davanın tümüyle kabulüne karar verilmiş olmasına, reddedilen bir dava kesimi bulunmamasına rağmen hüküm fıkrasının 8 nolu bendinde “Davalı kendisini vekil ile temsil ettirdiğinden davalı yararına takdir edilen 1.500,00 TL vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine,” şeklinde davalı yan yararına hüküm kurulması doğru görülmemiş ve bu nedenle kararın davacılar yararına bozulması gerekmiş ise de yapılan yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün düzeltilerek onanması gerekmiştir.