Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2016/1823 K.2017/1074

Taraflar arasında görülen davada...7. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 16/11/2015 tarih ve 2015/14-2015/620 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 21.02.2017 günü hazır bulunan davacı vekili Av.... ile davalı vekili Av.... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalı tarafça Sazlıdere Enerji hattı geçirilmek suretiyle kamulaştırmasız el atma nedeniyle açılan davada irtifak ve kamulaştırma bedelinin tahsiline karar verildiğini, bedelin icra yoluyla davacıdan tahsil edildiğini, taraflar arasında yapılan sözleşme hükümleri uyarınca işletme hakkı devir sözleşmesi öncesi dönemden kaynaklanan sorumlulukların davalı ...'a ait olduğunu ileri sürerek;

davacı tarafından hak sahiplerine ödenmek zorunda kalınan, fazlaya dair talep ve dava hakları saklı kalmak kaydı ile 64.226,75 TL'nin ödeme tarihi olan 13.03.2014 tarihinden itibaren uygulanacak avans faizi ile birlikte, hazineye ödenmiş olan 3.232,35 TL bakiye karar harcının ödeme tarihinden itibaren uygulanacak avans faizi ile birlikte, 116,51 TL temyiz harç ve masraflarının ödeme tarihinden itibaren uygulanacak avans faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, zamanaşımı def'inde bulunmuş, özelleştirme modeli gereği hisse devri aşamasında bilanço çalışmaları yapıldığını, devre esas bilanço düzenlemesinden önce bitmiş ve neticelenmiş her türlü işlemin sorumluluğunun şirkete ait olduğunu, hisse satış sözleşmesinin “alıcının taahhütleri” başlıklı 9. maddesinin 3. ve 4. bentlerine göre davacı şirketin hak talep edemeyeceğini, anılan sözleşmede İHDS hükümlerinin saklı tutulmasının iki sözleşmenin birbirinden bağımsız düşünelemeyeceğini açıklayan ibare olduğunu, İHD sözleşmesi ve ihale şartnamesi hükümlerine göre davacının talep hakkının bulunmadığını, davacı tarafından davanın ve icra dosyasının davalıya bildirilmediğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre; taraflar arasında 24/07/2006 tarihinde İHDS ile işletme hakkının davacıya devredildiği, devir sözleşmesinden önce davalı şirketin üçüncü şahıslara ait taşınmaz üzerinde ENH geçirmiş olması nedeniyle üçüncü şahıslar tarafından devirden sonra yeni malik olan davacıya karşı kamulaştırmasız el atmadan dolayı tazminat davası açıldığı, mahkemece verilen tazminat kararının kesinleşmesiyle bedelin davacı tarafından taşınmaz maliki olan üçüncü şahıslara ödendiği,

davacının üçüncü şahıslara ödemek zorunda kaldığı bu kamulaştırma bedeli ve masraflarını sözleşmeye istinaden rücuen davalıdan tahsilini talep etme hakkı bulunduğu, davacı sözleşmenin 7/2 maddesinde belirtilen ihbar yükümlülüğünü yerine getirdiğini ispat edemediğinden sebep olduğu faiz ve icra takibi masraflarını talep edemeyeceği gerekçesiyle; davanın kısmen kabulüne, 55.366,90 TL'nin dava tarihi olan 08/01/2015 tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

1-Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm, davacı vekilinin ise aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Dava, rücuen tazminat istemine ilişkindir. Rücu hakkı başkasına ait bir borcu yerine getiren kişinin malvarlığında meydana gelen kaybı gidermeye yönelen tazminat niteliğinde bir talep hakkı olup davacının mal varlığındaki eksilme, ödeme tarihinde gerçekleştiğinden ödeme gününden itibaren faize hükmedilmesi gerekirken, dava tarihinden itibaren faize hükmedilmesi doğru olmayıp bozmayı gerektirmekteyse de söz konusu yanlışlık yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden mahkeme kararının düzeltilerek onanmasına karar verilmesi gerekmiştir.