Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2016/1934 K.2016/8314

Taraflar arasında görülen davada ... 1. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 25/06/2015 tarih ve 2014/207-2015/351 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 18.10.2016 günü başkaca gelen olmadığı yoklama ile anlaşılıp hazır bulunan davalı vekili Av. ... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, ülke çapında cep telefonu distribütörlüğü faaliyetinde bulunan davacı şirketin 27/05/2011 tarihinde davalının ... Şubesine 84 desi-4 koli içerisinde 148 adet cep telefonu olan kargoyu ... Şubesinde ...

İletişime teslim edilmek üzere gönderdiğini, göndermiş oldukları kargonun, ... şubesinde davalı şirket çalışanlarının ağır kusuru nedeni ile herhangi bir kimlik tespiti yapılmadan, alıcıya değil kimliği belirsiz bir başka 3. kişiye teslim edildiğini, böylece gönderilen cep telefonlarının kaybolduğunu, davalı çalışanlarının hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan yargılandığını, ceza dosyası ile maddi olgu ve olayların kesinleştiğini, dava dışı ...

İletişimin teslim alamadığı telefonlar için herhangi bir bedel ödemeye yanaşmadığını ileri sürerek; irsaliyeli faturalarda yer aldığı üzere 148 adet cep telefonunun teslim tarihindeki bedeli olan 51.000,00 TL maddi tazminatın dava tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davada ... Mahkemelerinin yetkili olduğunu, davanın zamanaşımı süresi geçtikten sonra açıldığını, davacı şirket tarafından herhangi bir içerik ve değer beyan edilmeksizin ve hatta herhangi bir sevk irsaliyesi dahi ibraz edilmeksizin 4 adet paket cinsi 84 desi kargonun müvekkili şirkete teslim edildiğini, anılan kargonun 28/05/2011 tarihinde tam ve eksiksiz olarak alıcısına teslim edildiğini, davalı şirketin hiç bir kusurunun bulunmadığını, ceza yargılamasında müvekkili şirket çalışanlarının beraatine karar verildiğini, davalı şirketten sadece taşıma ücreti olan 24,00 TL'nin istenebileceğini, talep edilen tazminat miktarının fahiş olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, davalı kargo şirketinin davacı tarafından gönderilen gönderiyi gerçek alıcısına teslim etmekle borcundan kurtulmasının mümkün olduğu, kargo şirketinin kendisine karşı gerçekleştirilen sahtecilik işlemine dayanarak yapılan işlemde bir kusurunun bulunmadığı yolundaki savunmayla zarara uğrayan davacıya ödemeden kaçınamayacağı, her ne kadar davalı tarafça kargo paketi içeriğinin kargo şirketine davacı tarafça beyan edilmediği iddia edilmiş ise de davalının kendi çalışanlarının yargılandığı ceza dosyasında paket içeriğinde cep telefonu bulunduğunu kabul ettiği gerekçesiyle; davanın kabulüne, 51.000,00 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına, taşıma sözleşmesine dayalı tazminat isteminden ibaret işbu davada sözleşmenin ifa yerinin ... olması nedeniyle mahkemenin yetkili bulunmasına, dava konusu telefonların gerekli kimlik bilgileri tespit edilmeksizin alıcıya değil yetkisiz kişiye tesliminin davalı çalışanlarının ağır kusurunu oluşturmasına,

6762 sayılı TTK'nın 767/5. maddesi uyarınca eşya taşıyıcının hile veya ağır kusurundan dolayı zayi olmuşsa taşıyıcının mesuliyetinin bu maddedeki bir yıllık müruruzamana tabi olmayacağına, davada genel zamanaşımı süresinin uygulanacak bulunmasına göre davalı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddi ile kararın onanmasına karar vermek gerekmiştir.