Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2016/2283 K.2017/1396

Taraflar arasında görülen davada ... ... 1. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 05/11/2014 tarih ve 2013/349-2014/468 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 07/03/2017 günü başkaca gelen olmadığı yoklama ile anlaşılıp hazır bulunan davacı vekili Av. ... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili şirketin davalı banka şubesinden 17.12.2010 ve 01.02.2010 tarihlerinde kredi kullandığını, erken ödeme yaptığını ve bu ödeme nedeni ile müvekkili şirketin davalı Banka nezdinde kullanmış olduğu mezkur krediler için kapatılma tarihindeki anapara, faiz ve eklentileri (BMSV gibi) ile tahsilinin mümkün olduğunu, ancak davalı Banka'nın 6098 sayılı Borçlar Kanunu'nun 21 ve 131. maddesi hükümlerine aykırı olarak kalan taksitlere ayrı ayrı faiz uygulayarak müvekkili şirketten tahsili cihetine gittiğini,

kalan taksitlerin faiz oranları da uygulanmak sureti ile tüm bedel üzerinden kredinin kapatılması nedeni ile müvekkili tarafından ödenen 140.000 TL'nin iadesi için davalıya ihtarname gönderildiğini ancak olumlu yanıt alınamadığını ileri sürerek, belirsiz alacak davası açmış olup, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 10.000 TL'nin 13/06/2013 tarihinden itibaren avans faizi ile davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, somut olayın başlangıcında (kredilendirme öncesinde), taraflar arasındaki sözleşmede, davalı Banka tarafından kredinin vadesinden önce kapatılması halinde erken ödeme ücreti alınacağının sözleşmeye yazıldığı, davacının bu konuda bir itirazda bulunmayarak sözleşmeyi imzaladığı, krediyi kullandıktan sonra bu hususta itirazda bulunduğu, sözleşmede indirimi belirleme yetkisinin tek taraflı olarak bankaya verildiği, davacı krediyi kendi rızasıyla kapattığından davalı Banka'nın komisyon talep etmekte haklı olduğu gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına ve 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 96. maddesi gereğince sözleşmenin hükümlerinden veya özelliğinden ya da durumun gereğinden tarafların aksini kastettikleri anlaşılmadıkça borçlunun, edimini sürenin sona ermesinden önce ifa edebileceğine, ancak kanun veya sözleşme ya da âdet gereği olmadıkça borçlunun, erken ifada bulunması sebebiyle indirim yapamayacak olmasına göre davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.