Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2016/2538 K.2017/7399

Taraflar arasında görülen davada ...(Kapatılan) 4.Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 01/12/2015 tarih ve 2014/171-2015/207 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin “İNCİ” markası üzerinde hak sahibi olduğunu ve aralıksız olarak markayı kullandığını, müvekkili ile davalının miras bırakanı arasında ...

1. Fikri Sınai Haklar Hukuk Mahkemesinde görülen ve 2002/639 Esas sayılı dosya üzerinden verilen kararda, müvekkilinin marka üzerinde hak sahibi olduğunun tespit edildiğini ve kararın kesinleştiğini, müvekkilinin markaya tüm ayak giysileri için ayırt edicilik kazandırdığını, davalının markasının ise, “İNCİ TERLİK” biçiminde ve sadece terlikler için ayırt edici olduğunu, davalının kullanımının tomurcuk şekliyle birlikte bir anlam kazandığını ve “İNCİ TERLİK” biçiminde tescil ettirilip kullanıldığını, yıllar sonra davalının tüm ayak giysilerini kapsayacak şekilde ve müvekkilinin markalarıyla iltibas yaratacak,

tanınmışlığından yararlanmaya yönelik dava konusu markaları tescil ettirmesinin kötü niyetli olduğunu, davalının markalarının ayırt edici şeklinden uzaklaşarak, müvekkiline ait markalara yaklaşmaya çalıştığını ileri sürerek, “İNCİ” markası üzerinde müvekkilinin öncelikli ve gerçek hak sahibi olduğunun, markanın tanınmışlığının tespitini ve davalı adına tescilli 2008/61782 nolu “1İNCİ” ibareli, 2008/63333 nolu “TRİNCİ” ibareli ve 2010/35696 nolu “İNCİ” ibareli markanın hükümsüzlüğü ile sicilinden terkinini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, kesin hüküm itirazında bulunmuş, müvekkilinin “İNCİ TERLİK” markasının 25. sınıfta tescilli olup, tüm ayak giysilerini kapsadığını, davanın süresinde açılmadığını, markalar arasında benzerlik bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma, toplanılan deliller, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davalının “İNCİ TERLİK” markasıyla ve sadece terlik emtiası için ticari faaliyet gösterdiği, davacının markasının ise kemer ve çanta emtiasını, erkek ve kadın ayakkabılarını içerdiği, davacının marka tescillerinin davalının davaya konu marka tescillerinden daha eski tarihli olduğu, davacının “İNCİ” markasının Ekim 2008 tarihi itibariyle ayakkabı alanında tanınmışlığa sahip olduğu, tarafların ...

1. Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesinin 2002/639 E - 2005/155 K sayılı dava ile birbirlerinin markalarından haberdar oldukları, davacının markasının Ekim 2008 tarihi itibariyle ayakkabı sektörü bakımından tanınmış marka olması ve davalının aynı sektörde faaliyet göstermesi karşısında, davacının markalarında, ayakkabıcılık sektöründe, ayak giysileri, çanta kemer ve

benzeri deri mamülleri üzerinde davacının ticari faaliyetinden ve markasal kullanımlarından haberdar olmamasının düşünülemeyeceği, davalının da eski tarihli markaları mevcut ise de, davalıya ait 97/014455 nolu “İNCİ TERLİK + şekil” markası ve 2001/28805 nolu “İNCİ+ şekil” markasının sadece 25. sınıftaki terlik ve ayak giysileri için tescilli olduğu, temyiz incelemesinden geçerek kesinleşen ...

1. Fikri Sınai Haklar Hukuk Mahkemesinin 2002/639 E- 2005/155 K. sayılı kararında da davalının markasının terlik emtiası üzerinde kullanıldığı ve “İNCİ TERLİK” biçiminde, tomurcuk görünümlü şekille birlikte ayırt edicilik kazandığının belirtildiği, davalının kendi markalarının ayırt ediciliğinin “İNCİ TERLİK” ve tomurcuk görünümlü şekille birlikte ve terlik emtiası için söz konusu olduğunu bilmesine rağmen davacı markalarına yaklaşmak amacıyla markaları tescil ettirmekle kötü niyetli olduğu,

bu markaların, davacının daha eski tarihli markalarıyla iltibas yaratacağı, ortalama tüketicilerin bu markaları davacıya ait seri markalardan birisi olarak algılayacağı, dolayısıyla davacının markalarından ve markalarının, ayak giysileri için tanınmışlığından haksız yararlanmanın söz konusu olacağı, davalının eskiye dayalı tescil ve kullanımının "İNCİ TERLİK" ve "İNCİ TERLİK+ şekil" markaları için söz konusu olduğu ve bunların sadece terlik emtiasını kapsadığı, "İNCİ" markası üzerinde eskiye dayalı üstün ve öncelikli hakkın davacıya ait olduğu,

tüm ayak giysileri bakımından "İNCİ" markası üzerindeki gerçek hak sahipliğinin davacıya ait bulunduğu gerekçesiyle, davanın kısmen kabulü ile, ayak giysileri bakımından “İNCİ” sözcüğünden oluşan marka üzerinde eskiye dayalı gerçek hak sahipliğinin davacıya ait olduğunun tespitine, davalı adına tescilli 2008/61782 nolu “1İNCİ”, 2008/63333 nolu “TRİNCİ” ve 2010/35696 nolu “İNCİ” markalarının hükümsüzlüğü ile sicilinden terkinine, davacının “İNCİ” markası üzerinde tanınmışlığın tespiti talebinin usul yönünden reddine karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir. Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.