Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2016/2711 K.2017/1337

Taraflar arasında görülen davada ... 2. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 29/12/2015 tarih ve 2013/89-2015/570 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi davalı .... A.Ş. vekili tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 07.03.2017 günü başkaca gelen olmadığı yoklama ile anlaşılıp hazır bulunan davacılar vekili Av. ... ile davalılardan ... Yatırım ve Tic. A.Ş. vekili Av. ... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkillerinin desteği ...'ın 09/11/2012 tarihinde davalı ... A.Ş. firmasına ait tüpten çıkan gaz ile zehirlendiğini ve vefat ettiğini, olayın şofben baca çıkışının bulunmamasından kaynaklandığını, müvekkillerinin geçimi ile müteveffanın ilgilendiğini, bayinin tüpü cihaza bağlamaya geldiğinde bu durumu görmüş olmasına rağmen gerekli uyarıları yapmadığını ve gerekli önlemleri almadığını, davalı ...

A.Ş.'nin bayi üzerinde eğitim, denetim ve gözetim ödevi yükümlülüğünün bulunmasına rağmen bunları gerçekleştirmediğinden kusursuz sorumlu olduğunu, davalı ... A.Ş.'nin ise davalı ...

A.Ş.'nin sigortacısı olduğundan zarardan sorumlu olduğunu ileri sürerek, şimdilik 1.000,00 TL (belirsiz alacak) destekten yoksun kalma, 1.000,00 TL hastane masrafları ve cenaze gideri olmak üzere toplam 2.000,00 TL maddi tazminatın davalılardan, toplam 90.000,00 TL manevi tazmitanı davalı ...den tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... A.Ş. vekili, müteveffanın şofbenden çıkan karbonmonoksit zehirlenmesi nedeniyle vefat ettiğini, ölümün LPG kaynaklı olmadığını,müvekkilinin sorumlu tutulamayacağını savunarak, davanın reddini istemiştir. Davalı ... şirketi vekili, olayın şofben baca bağlantısının olmamasına bağlı karbonmonoksit zehirlenmesinden kaynaklandığını, bu nedenle teminat dışı kaldığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, davalı ....

A.Ş. ve dava dışı bayisinin 5307 sayılı Kanunun 8. maddesinin 6. bendi uyarınca, 12 kg'lık LPG tüpünü kullanıcıya ulaştırdığında LPG tüpü kullanılabilecek ortam ve cihazlar ile cihazların baca bağlantılarını ve kullanılabilecek ortamın fiziki yapısını görmeden, gördüyse dahi kullanıcıyı uyarmaması, bahse konu mahalle baca bağlantısız bir şekilde tüp kullanılabilmesine imkan sağlaması, davalı dağıtım şirketince bayisine gerekli ve yeterli eğitim verilmemiş olmasının yanı sıra zorunlu olmamasına rağmen tüm kullanıcılarının eğitimi içinde çaba sarf edilmemiş olması nedeniyle % 25 oranında kusurlu olduğu,

şofben bağlantısının baca çıkışı olmadan banyo içerisine atık gaz bırakacak şekilde yapılmasından ötürü dava dışı şofben montajı yapan kişi veya servisin % 50 oranında ve müteveffanın da % 25 oranında kusurlu olduğu, müteveffanın davacılara sürekli bir desteğinin mevcut olduğu, davalı ... şirketi yönünden davacıların desteğinin karbonmonoksit zehirlenmesi sonucu öldüğü,

Tüpgaz Zorunlu Sorumluluk Sigortası Genel Şartları'nın 1. maddesine göre olayın sigorta teminatı kapsamında bulunmadığı gerekçesiyle, davalı ... şirketi yönünden davanın reddine, diğer davalı hakkındaki davanın kısmen kabulüne, davacı ... yönünden 2.734,61 TL, davacı ... yönünden 11.172,83 TL ve davacı ... yönünden 11.172,83 TL maddi tazminat ile 175,00 TL cenaze giderinin ve davacılar ... yönünden 15.000 TL, ... yönünden 5.000 TL, ... yönünden 5.000 TL manevi tazminatın olay itibaren işleyecek yasal faizi ile davalı ...

Ticaret A.Ş.'den tahsiline, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiştir.

Kararı, davalı ... Ticaret A.Ş. vekili temyiz etmiştir. Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı .... A.Ş. vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

(M)

KARŞI OY

Kusur yönünden düzenlenen 02.05.2014 günlü raporda davalı ...nin olayın meydana gelmesinde herhangi bir kusurunun bulunmadığı bildirilmiş,

İtiraz üzerine alınan 23.01.2015 günlü raporda da adı geçen davalının kusurunun olmadığı mütalaa edilmiş,

Bu rapora da vaki itiraz üzerine alınan 21.05.2015 günlü raporda ise davalı ...nin ".... ortamın fiziki yapısı görülmeden, kullanıcı uyarılmadan, bahse konu mahalle baca bağlantısız bir şekilde tüp kullanılabilmesine imkan sağlandığından, davalı dağıtım şirketince bayisine gerekli ve yeterli eğitim verilmemiş olmasının yanı sıra zorunlu olmamasına rağmen tüm kullanıcıların eğitimi için çaba sarf edilmemiş olması nedeniyle % 25 oranında kusurlu olduğu beyan edilmiştir.

Mahkemece 21.05.2015 günlü rapor, hükme esas alınarak davalı ...nin sorumluluğuna hükmedilmiştir.

Oysa davalı ...Ş. vekili tarafından sunulan 25.02.2014 günlü cevap dilekçesi ekinde, bayii ve çalışanlarının Tüplü LPG Dağıtımı konusunda düzenlenen kursa katıldıkları ve LPG Dağıtım personeli olmaya hak kazandıklarına ilişkin sertifikalar sunulmuş,

Davalı ... A.Ş. tanıkları ... ve ... yeminli anlatımlarında, davacılara ait şofbene tüp takmadıklarını, tüpün evin girişindeki mutfakta bulunan ocağa takıldığını beyan etmişlerdir.

Nihai tüketicilerin, dağıtım şirketince eğitimi konusunda ise yasal hiçbir düzenleme bulunmadığı gibi, dağıtım şirketlerinden böyle bir yükümlülük beklemek hayatın olağan akışına da aykırıdır.

Tüpün banyodaki şofbene, davalı dağıtıcının bayii tarafından bağlandığı hususu davacılar vekilince hiçbir şekilde iddia edilmediği gibi ispat da edilmiş değildir.

Hükme esas alınan 21.05.2015 günlü raporda davalı ...nin sorumluluğuna esas alınan açıklamalar dosya içeriği ile örtüşmeyen, ispatlanamayan, soyut nitelikte açıklamalar olup 21.05.2015 günlü raporun, 02.05.2014 ve 23.01.2015 günlü raporlara rağmen hükme esas alınması usul ve yasaya aykırıdır.

Sonuç olarak, banyodaki şofbene tüpgazın davalı ...nin bayii ve yetkilileri tarafından bağlandığı, desteğin ölümünde adı geçen davalının kusur ve ihmalinin bulunduğu dosya içeriği ile ispatlanamadığından davanın reddine karar verilmesi gerektiği gerekçesi ile yerel mahkeme kararının bozulmasına karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde kararın onanmasına ilişkin sayın çoğunluk görüşüne karşıyım.