KÜNYE
11. Hukuk Dairesi 2016/2768 E., 2016/3403 K.·Mahkemesi :ticaret Mahkemesi
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 28 Mart 2016
Karar Metni
287 kelime·1 dk okuma
..... Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 04.11.2015 tarih ve 2015/362-2015/362 D.İş sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi ihtiyati haciz talep eden (alacaklı) vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
İhtiyati haciz talep eden, davalılar aleyhine açılan davanın kabul edilerek 2010 yılında kesinleştiğini, muaccel borcun müteaddit müracaatlara rağmen ödenmediğini, alacağın rehinle temin edilmediğini, malların gizlenmesi ve kaçırılması ihtimalinin bulunduğunu ileri sürerek kesinleşmiş mahkeme ilamına istinaden ihtiyati haciz kararı verilmesini talep etmiştir.
Mahkemece, iddia ve tüm dosya kapsamına göre, dayanak gösterilen ilamın limited şirket hisse devrinin iptaline, tazminat ve alacak taleplerinin reddine dair olduğu, ilamda 3.000 TL alacağa dair bir hükme yer verilmediği, talep dilekçesinde alacağın hangi kalemlere ilişkin olduğunun belirtilmediği, ihtiyati haciz şartlarının oluşmadığı gerekçesiyle talebin reddine karar verilmiştir.
Kararı, ihtiyati haciz talep eden temyiz etmiştir.
1- İhtiyati haciz talep eden 19.11.2015 tarihli dilekçesi ile adli yardım talep etmiş olup HMK 336/2 ve 337/1. maddeleri çerçevesinde incelemenin evrak üzerinde yapılması gerekli görülmekle dosya kapsamı, talep dilekçesi içeriği ve ekli belgeler ve harcın tutarı gözetilerek, davalının kanun yolu harç ve giderleri bakımından adli yardımdan yararlandırılmasına karar vermek gerekmiştir.
2- Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, ihtiyati haciz talep edenin tüm temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.
Yargıtay 11. Hukuk Dairesi, E. 2016/2768, K. 2016/3403, 28 Mart 2016 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama