KÜNYE
11. Hukuk Dairesi 2016/2986 E., 2016/4919 K.·Mahkemesi :ticaret Mahkemesi
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 2 Mayıs 2016
Karar Metni
263 kelime·1 dk okuma
Taraflar arasında görülen davada .... Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 10.10.2013 tarih ve 2012/308-2013/207 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkili tarafından davalı hakkında keşidecisi dava dışı ... olan 22.10.2009 düzenleme, 01.12.2009 vade tarihli 75.000,00 TL bedelli bonodan dolayı icra takibi başlatıldığını, davalının kendisine karşı kambiyo senetlerine dayalı icra takibi yapılamayacağından bahisle yaptığı şikayetin ilgili mahkemece kabul edilerek takibin iptal edildiğini, bu nedenlerle müvekkilinin mal varlığından eksilerek davalının mal varlığında sebepsiz yere zenginleşme meydana geldiğini ileri sürerek, 75.000,00 TL alacağın davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.
Mahkemece iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre; sebepsiz zenginleşme hükümleri bakımından bono ile poliçe arasında bir farklılık olmadığı, o halde davacının, sebepsiz iktisap davasını, bono keşidecisi olan .... aleyhine açması gerekirken, lehtar ciranta olan davalı aleyhine açmasının mümkün olmadığı, ancak, aralarındaki temel ilişkiye dayalı olarak alacak davası açma hakkının bulunduğu gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.
Karar, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.
Yargıtay 11. Hukuk Dairesi, E. 2016/2986, K. 2016/4919, 2 Mayıs 2016 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama