Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2016/3084 K.2017/5198

Taraflar arasında görülen davada ... 1. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 22.05.2014 tarih ve 2012/162-2014/140 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalılar vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin 95575 no’lu, “eti mek”, 2000/28477 no’lu “pey mek”, 2005/43000 no’lu, “mek”, 138968 no’lu “diyet eti mek” markaları ile, “eti mek” markasının üzerinde kullanıldığı ürün ambalajı için 2001/ 02649 no’lu tasarımın sahibi olduğunu, davalının müvekkili markaları ile ayırt edilemeyecek kadar benzer nitelikteki “doruk biomek” ibareli, 2010/38355 no’lu marka başvurusuna yapılan itirazın reddedildiğini oysa, “Mek” ibareli markaları gıda sektöründe ilk kullanan ve markayı tanınmış hale getirenin müvekkili olduğunu,

556 sayılı KHK’nın 7/1-i ve 8/4 maddeleri uyarınca farklı türden mal ve hizmetler için dahi korunması gerektiğini, başvurunun kötü niyetli olup, müvekkili markasının tanınmışlığından yararlanm amacı taşıdığını, müvekkilinin tanınmış markalarına karşı müktesep hak iddiasının ileri sürülemeyeceğini ileri sürerek, TPE YDİK’in 29.06.2012 tarih ve 2012-M-1819 sayılı kararının iptalini, markanın tescili halinde hükümsüzlüğü ile sicilden terkinini talep ve dava etmiştir.

Davalı TPE vekili, YDİK kararının usul ve yasaya uygun olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı şirket vekili, müvekkilinin “doruk” ibareli seri markalarının sahibi olduğunu, bu markalardan özellikle 2000/25511 sayılı “doruk bioekmek” ve 2000/25506 sayılı “doruk biomek” markaları sebebiyle dava konusu marka üzerinde kazanılmış hakkı bulunduğunu, markalar arasında benzerlik ve iltibas tehlikesi bulunmadığı gibi, başvurunun tesciline KHK’nın 8/4 maddesi uyarınca da bir engel olmadığını, tek başına anlam ifade etmeyen “mek” hecesinin Türkçe’de mastar olarak kullanılmakla birlikte, müvekkili grup şirketlerin ürettiği un,

maya ve katkı malzemeleri nazara alındığında “ekmek” kelimesinin cins ve vasıf belirttiğinden tek başına marka olarak tescil edilemeyeceğini, bu tür jenerik isimlerin bir heceleri kullanılmak suretiyle marka yaratılmasının ise, yaygın bir uygulama olduğunu,“mek” hecesinin davacının inhisarına verilmeyeceğini, davacının tanınmış markası “eti” ile birlikte ve mastar olarak ayrıca tescil ettirdiği ekmek sözcüğünü tanımlayan “mek” hecesinin ayırt edici özelliği bulunmadığını, davacının tanınmış markasının “eti” olup, “mek” markasının tanınmışlığından söz edilemeyeceğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma, toplanılan deliller, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, dava konusu 2010/38355 sayılı, “doruk biomek” ibareli marka ile davacının 95575 sayılı “eti mek şekil”, 2000/28477 sayılı “peymek” ve 2005/43000 sayılı “mek” markalarının aynı/aynı tür emtiayı kapsadığı, markalar arasında 556 sayılı KHK’nın 8/1-b maddesi anlamında iltibas tehlikesi bulunduğu, taraf markalarının emtia listesi aynı/aynı tür olduğundan, 556 sayılı KHK’nın 7/1-i ve 8/4 maddelerine göre yapılacak değerlendirmenin sonuca etkisi olmayacağı, ancak davacının 95575 sayılı “eti mek şekil” markasının tanınmış marka olduğu,

bu durumun iltibas tehlikesini arttıran bir etken olabileceği, davalının önceden tescilli markalarından 2000/25511 no’lu markasının çekişmeli “biomek” ibaresini içermediğinden, 2000/25506 no’lu markasının ise, çekişmeli ibareyi içermekle birlikte fiilen herhangi bir kullanıma konu olmayıp, taraf markalarının ilgili piyasada birlikte var oldukları kanıtlanmadığından, başvurunun yeni hali ile davacı markasına yanaştığından, dava konusu marka için müktesep hak sağlamayacağı, 556 sayılı KHK’nın 8/1-b maddesine göre ulaşılan sonuca etkili olmamakla birlikte, dava konusu markanın tasarım unsurları içermediğinden,

davacının “eti mek” markasını içeren tasarım tescilinin markanın tesciline KHK’nın 8/5 hükmü uyarınca engel teşkil etmeyeceği ayrıca, markanın açıkça kötü niyetle yapıldığını gösterir somut bir delil bulunmadığı gerekçesiyle, davanın kabulü ile, TPE YİDK'in 29/06/2012 tarih, 2012-M-1819 sayılı kararının iptaline, davalı adına tescilli 2010/38355 no’lu markanın 30. sınıftaki ekmek emtiası yönünden hükümsüzlüğü ile sicilden terkinine karar verilmiştir.

Kararı, davalılar vekilleri ayrı ayrı temyiz etmiştir. 1- Mahkemece, dosya kapsamına uygun karar verilmiş olması ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalı vekilinin aşağıdaki bent dışındaki sair temyiz itirazlarının reddine karar verilmiştir.

2- Dava, davalı marka başvurusuna itirazın reddine dair TPE YİDK kararının iptali ile tescili halinde markanın hükümsüzlüğü istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiştir.

Ancak, davalı şirketin 2000/25506 sayılı, 30. sınıfta, "ekmek" emtiasında tescilli “DORUK Biomek+Şekil” ibareli markasının bulunduğu ve anılan markanın dava konusu 2010/38355 sayılı marka başvurusu yönünden müktesep hak oluşturduğu, her ne kadar sonraki tarihli olan dava konusu markada şekil unsuru kullanılmamış olsa da "BİOMEK" ibaresinin yer almasının yeterli olduğu,

her tacirin tescilli markasının asli unsurlarından biri ya da bir kaçını muhafaza ederek seri marka oluşturma hakkının bulunduğu nazara alınmaksızın, yanılgılı değerledirmeye dayalı bilirkişi mütalaası doğrultusunda yazılı şekilde hüküm tesisi doğru olmamış, bozmayı gerektirmiştir.