Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2016/3218 K.2017/5346

Taraflar arasında görülen davada ... 1.Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 27/11/2015 tarih ve 2014/139-2015/223 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı-karşı davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı- karşı davalı vekili, davalı adına tescili yapılan 2010/01991 sayılı çoklu endüstriyel tasarımın bizzat müvekkilinin 2007 yılından beri üretip 2008 yılı kataloğunda yer verdiği ürünler karşısında yenilik ve ayırt edicilik vasıflarının bulunmadığını ileri sürerek anılan 2010/01991-2-4-5 sayılı tasarımın hükümsüzlüğü ile sicilden terkinini talep ve dava etmiştir.

Davalı- karşı davacı vekili, müvekkili adına tescilli tasarımların yenilik ve ayırt edicilik vasıflarının bulunduğunu, davacı- karşı davalının müvekkilinin tasarımlarının aynısını üretip tasarım hakkına tecavüz ettiğini ileri sürerek davanın reddini istemiş, karşı davanın kabulü ile tasarım hakkına tecavüzün durdurulmasını, 15.000 TL maddi, 100.000 TL manevi tazminatın tahsilini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, her ne kadar bilirkişi tarafından, incelenen davacı broşür, fatura ve katalogunun tarihsiz olması sebebiyle delil olarak alınamayacağı belirtilmiş ise de, davacı vekilinin cevap dilekçesindeki ifadelerinden dava konusu tasarımların 2008 yılında üretildiğinin anlaşıldığı, 09.04.2010 başvuru tarihi itibariyle 2 yıllık bir süre geçtiği, davalının tasarımlar üzerinde hak sahibi olması durumunda da ürünlerin daha önce kamuya sunulmuş olması sebebiyle yenilik vasfını kaybettikleri gerekçesiyle asıl davada 2010/01991-2-4-5 sayılı tasarımların hükümsüzlüğüne, karşı davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davalı- karşı davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı-karşı davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.