Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2016/3441 K.2017/4862

Taraflar arasında görülen davada ... (Kapatılan) 51. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 26/06/2014 gün ve 2011/381-2014/234 sayılı kararı onayan Daire’nin 10/12/2015 gün ve 2014/18929-2015/13338 sayılı kararı aleyhinde davacılar vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacılar vekili, müvekkili ...nin diğer davacı Mediterranean S.A'nın acentesi olduğunu, davalıların boğazlarda kılavuzluk ve römorkaj hizmetleri yönünden tekel olduklarını, davalılardan Türkiye Denizcilik İşletmeleri A.Ş’nin belli bir limitin üzerindeki geçiş ücreti için kademeli tarife belirlediğini, 2009 yılında bu yönde indirim uygulandığını, 2010 yılında ise sektördeki olumsuzluk nedeniyle geçiş yapan gemi sayısının tarifede belirtilen 50'ye ulaşmadığını, bunun sebebinin davalı ...

Müdürlüğüne 08/11/2010 tarihli yazıyla açıklandığını, davalı ...

İşletmeleri A.Ş. tarafından indirimsiz bedel talep edildiğini, 178.000 TL ödeme yapıldığını, davalıların 50 sefer sayısından 46'sını gerçekleştiren davacının %100 artan iş performansını iyi niyete aykırı şekilde yok sayıp fahiş römorkaj ücreti tahsil ettiğini, geçiş yapan 46 gemi üzerinden %40 indirim yapılmasının düzenlemenin 5. maddesi gereği olduğunu ileri sürerek, şimdilik haksız olarak tahsil edilen kılavuzluk römorkaj ücreti 10.000 TL'nın davalılardan faizi ile birlikte tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... İşletmeleri A.Ş. vekili, davacının 12/11/2009 tarihli yazı ile taahhütte bulunduğunu, davacının taahhüdünü yerine getiremediğini, tarife hükümlerine göre uygulama yapan diğer davalı ... olmakla müvekkilinin dava konusu olayda taraf olmadığını savunarak, davanın usulden ve esastan reddini istemiştir.

Davalı ... vekili, davacının hizmetin diğer davalı tarafından verildiği dönemde 11/09/2009 tarihli yazı ile standart tarife uygulaması talep ettiğini, 30/10/2009 tarihli 250 sayılı kararla indirimli tarife uygulamasının kabul edildiğini, davacının taahhüt ettiği gibi yıl içinde 50 sefer sayısını tutturamadığını ve 46 seferde kaldığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece davanın reddine dair verilen karar davacıların temyizi üzerine Dairemizin 2014/18929 Esas 2015/13338 Karar sayılı ilamı ile onanmıştır.

Bu kez davacılar vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacılar vekilinin HUMK 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.