Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2016/3796 K.2017/6209

Taraflar arasında görülen davada ... 7. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 26/11/2015 tarih ve 2015/293-2015/749 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalı hakkında evvelce açmış oldukları istirdat davasını ıslah dilekçesi ile alacak davasına çevirdiklerini, ancak maddi hata olarak faiz talebinde bulunmadıklarını, alacak davasının kesinleştiğini ve alacağın davalıdan tahsil edildiğini iddia ederek alacağa işlemesi gereken faiz miktarının hesaplanarak müstakil alacak olarak davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin iyi niyetle çeki iktisap ettiğini bu nedenle alacağa faiz işletilmesinin söz konusu olamayacağını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, Yargıtay bozma ilamına uyularak, yeniden faiz hesabı için bilirkişilerden ek rapor alındığı ve bu raporu Yargıtay bozma ilamının içeriğine uygun düştüğü kabul edilerek davanın kısmen kabulü ile 20.759,78 TL alacağın 10.000 TL'sine 16/1/2013 tarihinden, 10.759,78 TL'sine 12/12/2013 ıslah tarihinden itibaren ticari faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

1- Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalının vekilinin sair temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Dava faiz alacağına ilişkin olup mahkemece uyulan bozma ilamında belirtildiği üzere, TBK 121.madde uyarınca faiz alacağına tekrar temerrüt faizi yürütülemez. Mahkemece bozma ilamına uyulduğu halde TBK 121.maddesine hükmüne aykırı olarak hükmedilen faiz alacağına temerrüt faizi işletilmesine karar verilmesi doğru olmamış hükmün davalı yararına bozulması gerekmiştir.