Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2016/4150 K.2017/6227

Taraflar arasında görülen davada ... 2. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 05/11/2015 tarih ve 2015/222-2015/959sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili müvekkilinin davalı idareyle imzaladığı iki ayrı sözleşme ile 2009 ve 2010 yılında personel taşıması hizmetinde bulunduğunu, 2009 yılı için sözleşme ve eklerine uygun olarak 01.01.2009 tarihinde işe başlayıp 31.12.2009 sözleşme bitim tarihine kadar hizmetini aksatmadan yerine getirdiğini ancak davalının 2009 yılı Sayıştay raporuna göre taşımada 19 yaş üstü araçların kullanıldığı gerekçesiyle cezai işlem yaparak 2009 yılındaki taşımalarda kullanılan 24 araç için 59.505,60 TL'sini hak edişlerden kestiğini, 2010 yılı için gerçekleşen ihale nedeniyle taraflar arasında sözleşme imzalandığını,

müvekkilinin 01.01.2010 tarihinde işe başladığını ve sözleşmenin feshinin bildirildiği 23.08.2010 tarihine kadar koşullara uygun olarak hizmeti yerine getirdiğini, davalının 23.08.2010 tarihli yazısı ile 2010 yılına ilişkin sözleşmenin fesih edildiği ve kesin teminat ile ek kesin teminatların gelir kayıt edilerek hesabın genel hükümlere göre tasfiye edileceğinin bildirildiği ve 2010 yılı için de 17 araç hakkında cezai işlem yapılarak 45.319,44 TL'nin hak edişlerinden kesildiğini, bu işlemlerin haksız olduğunu, kontrol görevini yerine getirmeyen davalının kendi kusurundan sorumlu olacağını,

2010 yılında 8 ay süre ile hizmet verildikten sonra sözleşmenin fesih edilmesinin iyi niyet kuralları ile bağdaşmadığını ve feshin yerinde olmadığını ileri sürerek 59.505,60 TL ve 45.319,44 TL olarak kesilen cezaların faiziyle tahsiline ve 31.12.2009 tarihli, 2009/151092 ihale kayıt numaralı personel taşıma hizmeti alımı işine ait sözleşmenin davalı tarafından hukuka aykırı ve haksız olarak fesih edildiğinin tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, yasa, yönetmelik ve taraflar arasındaki sözleşme hükümlerine göre işlem yapıldığını savunarak, davanın reddini istemiştir. Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda; teknik şartnamenin 2.maddesinde fabrikasından imal edildiği tarihten sonra gelen ilk takvim yılı esas alınmak kaydıyla 19 yaşından küçük olması hükmünün bulunduğu, 2010 yılında 17 araçtan 12'sinin 31/12/2008 tarihinde 18 yaşını doldurduğu, 1991 model araçların ise 1992 takvim yılı esas alındığında söz konusu 5 aracın da 31/12/2009 tarihinde 18 yaşlarını doldukları bu nedenle davacının iddialarının

yerinde olmadığı, 2010 yılında personel taşımacılığında kullanılan 17 aracın 01/01/2010 tarihinde 18 yaşını doldurduklarının tespit edildiği, 4735 sayılı Kamu İhaleleri Sözleşmeleri Kanun'un 25-f maddesi ve aynı Kanun'un 20. maddesinin b fıkrasında sözleşmenin uygulanması sırasında yüklenicinin ayrıca protesto çekmeye gerek kalmaksızın sözleşmenin feshedileceği hükmünü içerdiği,

bu nedenlerle 31.01.2008 tarih ve 2008/163253 numaralı ihale ve teknik şartnameye aykırı davranışı tespit edilemediğinden davacının hakedişinden yapılan 59.505,60 TL kesintinin iadesine ilişkin davasının kabulü gerektiği, davalı İdarenin taraflar arasında düzenlenen 2010 yılı sözleşme,idari ve teknik şartname hükümlerine uygun olarak yaptığı toplam 45.319,44 TL ceza işleminin,

sözleşmenin feshedilmesi ve davacının teminatı ile ek teminatının gelir kaydedilmesinde haklı olduğu ve davacının iddiasının yerinde olmadığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile taraflar arasında düzenlenen 31/01/2008 tarih 2008/163253 ihale kayıt numaralı sözleşmeye dayalı olarak kesilen 59.505,60 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, davacının 31/12/2009 tarih 2009/151092 ihale kayıt numaralı sözleşmenin hakedişinden yapılan 45.319,44 TL'lik kesintinin iadesi için açmış olduğu davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bent dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Ancak, 2547 sayılı Yasa'nın 56/b maddesi uyarınca, Üniversiteler ve yüksek teknoloji enstitüleri genel bütçeye dahil kamu kurum ve kuruluşlarına tanınan mali muafiyetler, istisnalar ve diğer mali kolaylıklardan aynen yararlanırlar. Dolayısıyla davalı üniversite aleyhine harç tahsiline yönelik hüküm kurulması ve davacı tarafından peşin ödenen 17,15 TL başvurma harcı ile 1.573,85 TL peşin harcın yargılama gideri olarak davalıdan tahsiline karar verilmesi doğru değil, bozmayı gerektirmekte ise de; bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 6100 sayılı HMK geçici 3/2 maddesi delaletiyle mülga 1086 sayılı HMK 438/7 maddesi uyarınca kararın düzeltilerek onanmasına karar verilmesi gerekmiştir.