Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2016/4634 K.2017/7203

Taraflar arasında görülen davada ... Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 25/12/2015 tarih ve 2014/85-2015/264 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkillerinin besteci ...'ın yasal varisi olup mali hak sahibi olduklarını, besteci ...'a ait "..." isimli eseri davalının 08/09/2012 tarihinde ...

Kardeşlik Konseri isimli programda jenerik müziği olarak ve bahsi geçen programın tanıtım ve kısa filmlerinde kullandığını, bu eseri kullanmak için mali hak sahibi olan müvekkillerinden herhangi bir izin alınmadığını, kullanım bedellerinin ödenmediğini ayrıca eserin bestecisinden de hiç bahsedilmediğini, eserin kullanım bedeli ödenmesi taleplerinin de reddedildiğini iddia ederek izinsiz kullanımlar neticesinde doğan bedelin belirlenmesi ile haksız kullanım bedelinin tutarının 3 katı tutarında tazminatın davalı kurumdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Başta 5.000 TL olarak açtığı davayı 31.000 TL arttırarak, 36.000 TL olarak ıslah etmiştir.

Davalı vekili, ...

Senfonisi projesi kapsamında konser düzenlendiğini, davacıların mali hak sahibi olduğunu belirttikleri "..." adlı eserinde programın giriş müziği olarak icra edildiğini, müvekkili kurumun programlarda kullandıkları eserleri Telis olarak adlandırılan bir bilgisayar programı ile kaydettiklerini, hak sahiplerine yapılacak ödemelerde bu kayıtların esas alındığını, dava konusu esere ilişkin Telis kaydınında gerçekleştirildiğini, kullanımdan kaynaklanan hakları meslek birlikleri vasıtası ile hak sahiplerine ödediklerini, davacıların mali haklarına ilişkin bir ihlalin söz konusu olmadığını,

davacılar ile müvekkili kurum arasında sözleşme bulunmadığını, bu nedenle talep edilebilecek miktarın FSEK 68. maddesi kapsamında tazminatı içerdiğini, ... kurumunun kullandığı eserlere ilişkin resmi bir bedel tarifesi bulunduğunu, davacı tarafın iddia ettiği gibi besteci ...' ın adının geçmediğinin de gerçeği yansıtmadığını, program sonunda yayınlanan jenerikte eserin bestecisinin adının geçtiğini bu suretle eser sahibinin manevi haklarının korunduğunu, eser sahibinin manevi haklarına bir tecavüzün söz konusu olmadığını savunarak davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, Kültür Bakanlığında enstürimental icrasına konu ulah havası da olarak adlandırılan bestecisi anonim olan ... ile dosyamızda davaya konu olan eserin farklı eserler olduğu, davadaki uyuşmazlığa konu ...'nun davacıların murisi ...'ın eseri olduğu ve davalı kurumca hazırlanarak yayınlanan "...

Kardeşlik Konseri" isimli programın giriş kısmında jenerik müziği olarak 1 dakika 24 saniye süre ile bu eserin işlenerek kullanıldığı, rayiç bedelin piyasa uygulamaları nazara alınarak değerlendirilmesi gerektiği, eserin bilinirliği ve telif parametreleri gibi ölçütler değerlendirmeye alındığında, gerek davalı kurumun yayın alanının yüksekliği, gerekse davacı yanın hak sahibi olduğu eserin tanınırlığı nazara alındığında, yine eserin bir konser sırasında giriş müziği olarak kullanılması ile birlikte bir ay gibi süre ile tanıtım filmi olarak da kullanılmasından dolayı muhtemel rayiç bedelinin 12.000,00 TL edeceği,

eser sahiplerinden izinsiz kullanımı sebebiyle de FSEK 68/1 maddesi gereğince de bu miktarın üç katı oranında telif bedelinin tazminat olarak davacı yana ödenmesi gerektiği gerekçesiyle davanın 36.000 TL üzerinden kabulü ile davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir. Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.