Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2016/4819 K.2017/3534

Taraflar arasında görülen davada ... Asliye Ticaret Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 20/01/2016 tarih ve 2015/688-2016/41 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi davalılar vekilleri tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 06.06.2017 günü başkaca gelen olmadığı yoklama ile anlaşılıp hazır bulunan davalılardan ... vekili Av. ... ile davalılar vekili Av. ... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili tarafından protokol kapsamında davalı şirkete satışı yapılan taşınmaz nedeniyle ödenmesi gereken bedelin davalıların itirazları ve açılan dava sonucunda geç ödendiğini, bu bağlamda davacının munzam zararının oluştuğunu ileri sürerek, şimdilik munzam zararının 10.000,00 TL'nin davalılardan tahsilini talep ve dava etmiş, 22.02.2013 tarihli ıslah dilekçesi ile 782.716,24 TL'nin tahsilini istemiştir.

Davalı vekili, BK'nın 105 maddesine göre munzam zararın somut olarak kanıtlanması gerektiğini, varsayıma dayalı kazanç kayıplarının munzam zarar kapsamına girmediğini, davacının munzam zararını somut olarak açıklayarak kanıtlayamadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama, bilirkişi raporları ve tüm dosya kapsamına göre, tarafların 18/03/1998 tarihli protokol ile apart otelin satışı konusunda anlaştıkları, davalı tarafın bakiye ödemeleri yapmaması üzerine ...

Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 2007/35 Esas -2009/352 Karar sayılı ilamında 450.000 DM karşılığı 236.250,00 TL'nin dava tarihi olan 01/05/2001 tarihinden itibaren işleyecek ticari faizi ile birlikte davalılardan tahsiline karar verilip cebri icra yoluyla 24/01/2011 tarihinde 1.176.026,29 TL'nin davacı tarafça tahsil edildiği, borçlunun temerrüde düştüğü tarihten ve temerrüd faizinin istenebileceği tarihten itibaren munzam zarar davası için öngörülen zamanaşımı süresi işlemeye başlayacağından asıl alacağın temerrüt faizi 01/05/2001 tarihinden başlamış olup 10 yıllık zamanaşımı süresinin 01/05/2011 tarihinde dolduğu,

davacı taraf, fazlaya ilişkin haklarını saklı tutarak kısmi dava açmış olup, 10.000,00 TL'lik munzam zararının 24/01/2011 tarihinden itibaren tahsilini talep ettiğinden ve davalı tarafın süresinde zamanaşımı definde bulunmadığı anlaşıldığından bu kısım yönünden davanın kabulüne karar verilmesi gerektiği, davacı taraf, 22.02.2013 tarihli ıslah dilekçesi ile dava değerini 772.716,24 TL artırmış ise de davalı tarafın bu kez süresinde zamanaşımı definde bulunduğu,

BK'nın 125. maddesinde öngörülen 10 yıllık zamanaşımı süresi dolduktan sonra ek dava açıldığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile 10.000,00 TL'nin 24/01/2011 tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalılardan tahsiline, fazlaya ilişkin istemin zamanaşımına uğramış olması nedeniyle reddine karar verilmiştir.

Kararı, davalılar vekilleri temyiz etmiştir.

Davalılar vekillerinden Av.... ve Av.... kararın tavzihini talep etmiştir.

Mahkemece 11.02.2016 tarihli ek kararla tavzih talebinin kabulüyle dosyada davalı ... A.Ş. adına Av....'in vekaleti bulunmadığı gerekçesiyle adının karar başlığından silinmesine karar verilmiştir.

Ek kararı davalılar vekillerinden Av. ... ve Av. ... temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve Av. ...'in davalı ... A.Ş. vekili olduğuna dair dosyada yetki belgesi bulunması nedeniyle adının karar başlığından çıkarılmasının sonuca etkili bulunmamasına göre davalılar vekillerinin karar ve ek karara yönelik yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.