Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2016/4827 K.2017/3520

Taraflar arasında görülen davada ... 2. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 18/01/2016 tarih ve 2010/323-2016/29 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi davacı vekili ve davalı şirket vekili tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 06/06/2017 günü başkaca gelen olmadığı yoklama ile anlaşılıp hazır bulunan davacı vekili Av. ... ile davalılardan ... hariç tüm davalılar vekili Av. ... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalı şirket temsilcilerinin yüksek faiz verileceği ve parasını istediği zaman geri alabileceği taahhüdünde bulunmaları üzerine müvekkilinin davalılara 40.000,00 DM verdiğini, davalıların aynı yöntemle binlerce gurbetçiden nakit para topladıklarını, davacının parasını istemesine rağmen bu güne kadar ödeme yapılmadığını, hisse senetlerinin izinsiz olarak halka arz edildiğini, ...

Grubu tarafından yapılan usulsüzlüklerin SPK ve diğer resmi kurum raporlarında açıklandığını, davalılar ..., ... ve ...'in de şirket yöneticisi olmaları nedeniyle diğer davalılarla birlikte zarardan sorumlu olduğunu ileri sürerek, davacı ile davalı şirket arasında geçerli bir ortaklık ilişkisi bulunmadığının tespitine, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere 40.000,00 DM'nin karşılığı olan 40.900,00 TL den şimdilik 7.500,00 TL'nin davalı tarafa verildiği tarihten itibaren işleyecek ticari faiziyle birlikte davalılardan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Islah dilekçesiyle, davacının davalı tarafa verdiği 20.452,00 EURO'nun karşılığı olan 65.241,88 TL'den dava dilekçesinde istenen 7.500,00 TL'nin düşülmesi ile kalan 57.741,88 TL'nin verildiği tarihten itibaren işleyecek faiziyle birlikte davalılardan tahsili istenmiştir.

Davalılar vekili, zamanaşımı definde bulunmuş; davacının davalılar ile herhangi bir hukuki ilişkisinin bulunmadığını, davacının hata veya hileye maruz kaldığı ile ilgili talep ve beyanlarının Borçlar Kanunu'nun 31. maddesi gereğince bir yıllık hak düşürücü sürenin geçmesi nedeniyle dinlenemeyeceğini, davacının müvekkili şirkete her hangi bir para vermediğini, davalı şirketin eski yöneticileri olan davalılar ..., ... ve ...'in herhangi bir sorumluluklarının olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davalılar ..., ... ve ... yönünden adı geçen davalıların kişisel sorumluluklarını gerektirir bir durumun varlığı ispatlanamadığından davanın reddine, davalı ...Ş. yönünden, davacının davalı şirketin ortağı olmadığının tespitine, alacak davasının kısmen kabulüne, 7.500,00 TL'nin dava tarihi olan 09/07/2010 tarihinden itibaren değişen oranlarda hesaplanacak avans faizi ile birlikte kalan 32.743,40 TL'nin dava tarihi olan 09/07/2010 tarihinden itibaren yıllık %9 ve ileride değişmesi halinde değişen oranlarda yasal faizi ile birlikte olmak üzere toplam 40.243,40 TL'nin belirtilen kısımlarına dava tarihinden itibaren belirtilen şekilde faiz uygulanmak suretiyle davalı ...den tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili ve davalı şirket vekili temyiz etmiştir.

1- Mahkemece verilen hüküm davacı vekili ile davalı ...Ş. vekilince temyiz edilmişse de mümeyyiz davacı vekili 17/05/2017 havale tarihli dilekçesiyle temyiz isteminden feragat ettiğini bildirmiştir. Feragat, HMK’nın 307. maddesi uyarınca istemde bulunanın talep sonucundan vazgeçmesidir. Mümeyyiz davacı vekilinin 17/05/2017 havale tarihli dilekçesi temyiz talebinden vazgeçme mahiyetinde ve HMK'nın 74. maddesi gözetildiğinde sonuç doğurucu nitelikte olmakla, davacı vekilinin temyiz isteminin feragat nedeniyle reddine karar vermek gerekmiştir.

2- Davalı şirket vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesine gelince; dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, kararın gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına ve temyiz edenin sıfatına göre davalı şirket vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle hükmün onanmasına karar vermek gerekmiştir.