Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2016/570 K.2017/705

Taraflar arasında görülen davada ... 1. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 01/07/2014 gün ve 2013/430-2014/383 sayılı kararı onayan Daire’nin 22.10.2015 gün ve 2014/14936 - 2015/10916 sayılı kararı aleyhinde davalı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, davalının müvekkilinden para tahsil edip iade etmediğini, tahsili için Almanya'da açılan davanın kabul edildiğini, kararın 30.08.2012 tarihinde kesinleştiğini, davalıya 07.12.2010 tarihinde usulüne uygun olarak tebliğ edildiğini, temyiz edilmeyerek kesinleşen alacak ilamının Türkiye Cumhuriyeti makamlarınca da geçerli kılınması için tanınması ve tenfizini talep etme zorunluluğunun doğduğunu ileri sürerek, Almanya Hagen Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 10. Sivil Hukuk Dairesi'nin 10 O 36/09 sayılı ilamının ve masraf tespit kararının Türkiye'de tanınması ve tenfizine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, tenfizi istenilen yabancı mahkeme kararının açıkça kamu düzenine aykırılık teşkil ettiğini, TTK hükümleri gereğince müvekkili şirketin ortak ve anonim şirkete hisseleri dolayısıyla sermaye kabul edebileceğini, müvekkili şirketin merkezi ...'ta bulunduğundan kesin yetki kuralının ihlal edildiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece verilen kabul kararı, davalının temyizi üzerine Dairemizin 2014/14936 E 2015/10916 K sayılı ilamı ile onanmıştır.

Davalı vekili bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin HUMK 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.