Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2016/5834 K.2017/5320

Taraflar arasında görülen davada ... 2. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 18/01/2016 tarih ve 2015/1148-2016/69 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davacının davalı banka şubesinin müşterisi olduğunu, farklı tarihlerde kredi kullandığını, kullandığı bu kredilere istinaden davalı banka tarafından kendisinden komisyon, tahsis ücreti vb. isimler adı altında haksız kesintiler yapıldığını, yapılan kesintilerin genel işlem koşullarına aykırılık oluşturup, haksız ve hukuka aykırı olduğunu, bu nedenle fazlaya ilişkin haklar saklı kalmak üzere şimdilik 1.000,00 TL'sının kesinti tarihinden itibaren işleyecek en yüksek ticari faizi ile birlikte davalıdan tahsiline, yargılama gideri ve vekalet ücretinin davalı tarafa yükletilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, açılan davayı kabul etmediklerini, dava konusu kredi sözleşmesinin eşit taraflar arasında (ticari iş) arasında akdedilmiş olup, kredi sözleşmesindeki maddelerin tarafların bilgisi dahilinde olduğunu, davacının tacir olduğunu belirterek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece tüm dosya kapsamına göre, davalı bankanın sunmuş olduğu hizmetten dolayı sözleşmeye uygun olarak davacıdan masraf alması, ticaret alanındaki sözleşme serbestisi ve tarafların sıfatı dikkate alındığında makul ve gerekli olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, genel kredi sözleşmeleri uyarınca ödenen komisyon bedelinin geri alımına ilişkindir.

Taraflar arasında bağıtlanan sözleşmelerden bir kısmı 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun yürürlük tarihi olan 01.07.2012 tarihinden önce imzalanmış olup, anılan Kanun'un genel işlem şartlarına ilişkin hükümleri somut uyuşmazlıkta nazara alınmayacaktır. Diğer yandan Türk Ticaret Kanunu'nun 22. (6102 sayılı TTK'nın 20.) maddesi uyarınca tacir olan veya olmayan bir kimseye, ticari işletmesiyle ilgili bir iş veya hizmet görmüş olan tacirin münasip bir ücret isteyebileceği düzenlenmiş olup, davalı banka tacir ve dava konusu kredi ticari işletmesiyle ilgili işlemlerdendir.

Davalı tarafından verilen kredi nedeniyle faiz, komisyon, masraf adı altında ücret tahsil edileceği ve oranı dosyaya tamamı sunulmamış genel kredi sözleşmesinden anlaşılamamaktadır.

Bu nedenle, hangi oran üzerinden ücret tahsil edilebileceğinin tespiti bakımından mahkemece, kredi sözleşmesinin tamamı getirtilip incelenmeli, banka kayıtları ve konuya ilişkin sözleşme hükümleri - 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun yürürlük tarihi sonrasında akdedilen sözleşmeler için genel işlem koşulları da nazara alınmak suretiyle- değerlendirilip ayrıca diğer bankaların benzer işlemlerdeki emsal uygulamaları da araştırılarak, davalının tahsil ettiği tutarın uygun olup olmadığı konusunda bilirkişi raporu alınıp hasıl olacak sonuca göre bir karar verilmelidir.

Mahkemece eksik inceleme sonucu yazılı gerekçe ile davanın reddine karar verilmesi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.