Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2016/6120 K.2018/279

Taraflar arasında görülen davada ... ... 8. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 08/03/2016 tarih ve 2015/216-2016/70 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalıya 04.11.2003 tarihinde 15.000,00 TL borç para verdiğini, ancak davalının bu parayı ödememesi üzerine müvekkili tarafından yapılan icra takibi ve açılan itirazın iptali davası sonucu paranın 13.01.2009 tarihinde tahsilinin sağlandığını, davalının geç ödeme nedeniyle yasal faiz ödediğini, müvekkilinin aynı dönemdeki takibe konu bir borcu için ise ticari faiz ödediğini, müvekkilinin davalının geç ödemesi nedeniyle yasal faiz ile ticari faiz arasındaki miktar kadar zarara uğradığını ileri sürerek,

davalının müvekkiline olan borcunu geç ödemesi nedeniyle faiz ile temin edilemeyen zararı karşılığı olarak şimdilik 17.000,00 TL'nin BK'nın 105. maddesi uyarınca munzam zarar olarak davalıdan tahsilini talep etmiş, yarggılama sırasında yapılan ıslah ile 14.524,00 TL munzam zarar, 2.360,00 TL dava ve ıslah tarihi arasındaki yasal faiz olmak üzere toplam 16.884,00 TL'nin ıslah tarihinden itibaren yasal faiziyle tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin temerrütte kusurunun olmadığı gibi davacının da somut zararını ispat etmesi gerektiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece Dairemiz bozma ilamına uyularak, tüm dosya kapsamına göre, davanın kısmen kabulüne, 13.353,00 TL asıl alacak ile davalının usulü kazanılmış hakkı da dikkate alınarak dava tarihi ile ıslah tarihi arasındaki dönem için tahakkuk eden 1.189,00 TL işlemiş faizin davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.