Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2016/6299 K.2018/251

Taraflar arasında görülen davada ...2. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 08/03/2016 tarih ve 2015/201-2016/43 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı bankada hesabı bulunduğunu, birikimlerini değerlendirmek için şubeye gittiğinde davalı personeli ...'in sunduğu dekontları imzaladığını, 30.07.2007 tarihinde anılan personelin ortadan kaybolduğunu, bu kişinin müvekkili hesaplarından para çektiğinin anlaşıldığını, 31.07.2007 tarihi itibariyle hesabındaki 32.650 TL'nin bulunmadığını, bankanın, müvekkilinin zararından sorumlu olduğunu ileri sürerek 32.650 TL'nin 31.07.2007 tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, hesaptaki tüm işlemlerde davacının imzasının bulunduğunu, davacının, müvekkili bankaya değil çalışan ...'e özel bir güven duyduğunu, kusuru nedeniyle zararla arasında illiyet bağının kesildiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, uyulan bozma ilamı ve tüm dosya kapsamına göre, davalı çalışanı olan ... hakkında nitelikli zimmet suçundan verilen mahkumiyet kararının Yargıtayca onanmak suretiyle kesinleştiği, ceza dosyasına ibraz edilen bilirkişi raporunda hükümlünün 345.777,59 TL tutarında basit zimmet, 1.192.622,57 TL tutarında nitelikli zimmet fiilini işlediğinin belirtildiği, zimmet kalemleri içinde işbu davanın konusu olan 32.650 TL'nin de bulunduğu, davalı bankanın adam çalıştıran sıfatı ile bu tutardan sorumlu olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.