Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2016/6472 K.2016/7933

Taraflar arasında görülen davada...17. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 01/07/2014 tarih ve 2013/38-2014/263 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı/karşı davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, bazı noksanlıkların ikmali için dosya mahalline gönderilmişti. Bu noksanlıkların giderilerek dosyanın gönderildiği anlaşılmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı-karşı davalı vekili; davalı şirketin 17/03/2010 tarihinde müvekkili ile yapmış olduğu sözleşme gereği müvekkil şirketin bayiliğini aldığını, davalının imzalanan sözleşmeye aykırı davranışları nedeni ile müvekkili tarafından bayilik sözleşmesinin tek taraflı olarak feshedildiğini, ayrıca müvekkil şirkete olan hesap borcunun kapatılması ve uhdesinde bulunan tüplerin müvekkile iadesi hususlarının da davalıya ihtar edildiğini, ihtara rağmen davalının uhdesinde bulunan ve müvekkili tarafından barkot numarası verilen 72 adet tüpü müvekkiline iade etmediğini,

sözleşmede her tüp bedelinin 300 Euro olduğu hususunda mutabakata varıldığını ileri sürerek mülkiyeti müvekkili şirkette ait olan 72 adet tüpün aynen iadesine, iade edilmemesi ya da iadesinin mümkün olmaması halinde her bir tüp için 300 Euro bedel olmak üzere toplam 21.600,00 Euro’nun davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiş, karşı davanın ise reddini istemiştir.

Davalı-karşı davacı vekili; davacı-karşı davalı şirketin sözleşmeyi haksız şekilde tek taraflı olarak feshettiğini ve fesih sonrasında müvekkiline gönderdiği mutabakat metinlerinde müvekkilinden 10 adet çelik tüp alacağının bulunduğunu ve 83 adet çelik tüpün müvekkiline teslim edilmediğinin belirtildiğini, davacı-karşı davalının müvekkilinden aynı barkodlu tüpleri talep ettiğini ve bu tüplerin aynı bayiden teslim edilmesinin imkansız olduğunu ileri sürerek müvekkiline ait 83 adet tüpün iadesine, iade edilmediği halde her bir tüp için 300,00 Euro’nun müvekkiline ödeme yapılmasına ve bayilik sözleşmesi sırasında müvekkili tarafından verilen teminatların iadesine karar verilmesini talep ve dava etmiş, asıl davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; taraflar arasındaki sözleşme gereğince tarafların birbirinden çelik tüp alacakları olduğu, davacı-karşı davalı tarafından çelik tüplere barkot numarası verilmesinin şirketin kendi iç işleyişine yönelik olduğu,

davacı-karşı davalı tarafından davalı-karşı davacı şirkete gönderilen mutabakat metinleri ile tarafların ticari defterleri gereğince davacı-karşı davalı şirketin 10 tüp alacağı olduğu ve davalı-karşı davacı şirketinin ise 82 adet tüp alacağı olduğunun tespit edildiği gerekçesiyle esas dava yönünden 10 adet tüpün davalı tarafından davacıya iadesine, mümkün olmadığı taktirde tüp bedeli olan 3.000,00 Euro’nun davalıdan tahsiline karar verilmiş ve karşı dava yönünden ise, 82 adet tüpün davacı tarafından davalıya iadesine, mümkün olmadığı taktirde tüp bedeli olan 24.600,00 Euro’nun davacıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davacı-karşı davalı vekili temyiz etmiştir. Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı/karşı davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.