Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2016/7216 K.2018/2432

Taraflar arasında görülen davada ... 6. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 22/11/2012 gün ve 2008/771-2012/266 sayılı kararı onayan Daire’nin 08/12/2015 gün ve 2015/5486-2015/13115 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili banka ile davalılar arasında imzalanan 14.09.1998 tarihli kredi sözleşmesine göre davalı ...'e 2.500 TL tüketici kredisi kullandırılmış gibi işlem yapıldığını, davalı şirket ve diğer davalıların bu sözleşmeyi kefil olarak imzalamışlarsa da esasen davalı şirketin kendisine kredi temin etmiş olduğunu, bu nedenle kredi borcundan asıl borçlu olarak sorumlu olduğunu, ihtarnameye rağmen borcun ödenmediğini, asıl alacak ve eklentileri ile birlikte borcun 16.448,51TL'ye ulaştığını ileri sürerek, bu miktarın asıl alacağa işletilecek %180 tememrüt faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekilleri, davanın reddini istemişlerdir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, davalı müflis şirket yönünden konusu kalmayan davanın esası hakkında karar verilmesine yer olmadığına, diğer davalılar hakkındaki davanın reddine dair verilen kararın davacı vekili tarafından temyizi üzerine karar Dairemizce onanmıştır.

Davacı vekili, bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.