Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2016/7308 K.2016/7949

Taraflar arasında görülen davada ... 3. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 15/06/2015 tarih ve 2015/573-2015/398 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacılar vekili, müvekkillerinin davalı ... şirketinden yolcu taşıma hizmeti almak üzere... uçuşu için bilet aldıklarını, ancak davalı şirketin aynı gün kapasite üzerinde bilet satışı yapması nedeniyle zamanında havaalanında oldukları halde uçağa kabul edilmediklerini, gecikmeli uçuş yapmaları sebebiyle mağdur olduklarını, davalının, hava yolu ile seyahat eden yolcu haklarına dair yönetmeliğe aykırı davrandığını ileri sürerek, davacılardan ... için 45.000 TL manevi tazminat, diğer davacı için ise 30.000 TL manevi tazminat olmak üzere toplam 75.000 TL manevi tazminatın en yüksek ticari avans faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, davalı tarafın ticari şirket olduğu, ancak davacıların sözkonusu şirketten uçak bileti alan ve bu suretle aralarında taşıma sözleşmesi ilişkisi kurulan gerçek kişiler olduğu, bu nedenle dava konusu işlemin TTK'nın 4/2. maddesinde belirtilen işlemlerden olmadığı, bu haliyle ticari davadan söz edilemeyeceği, HMK'nın 2. maddesi uyarınca dava konusunun değer ve miktarına bakılmaksızın malvarlığı haklarına ilişkin davalarla şahıs varlığına ilişkin davalarda görevli mahkemenin aksine bir düzenleme bulunmadıkça asliye hukuk mahkemesi olduğu, bu nedenle davaya bakmakla görevli mahkemenin ... Asliye Hukuk Mahkemesi olduğu gerekçesiyle, mahkemenin görevsizliği sebebiyle dava dilekçesinin reddine karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

1-Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin yerinde görülmeyen ve aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Dava, taşıma sözleşmesinden kaynaklanan alacağın tahsili amacıyla başlatılan icra takibine vaki itirazın iptali istemine ilişkindir. Mahkemece davanın ticari dava olmadığından söz edilerek dosyanın ... Nöbetçi Asliye Hukuk Mahkemesi'ne gönderilmesine karar verilmiştir.

Her ne kadar mahkemece davacıların tacir sıfatı bulunmadığı ve dava konusu işin TTK'nın 4. maddesinde sayılan işlerden olmaması nedeniyle, davanın ticari dava niteliğinin bulunmadığı yönündeki değerlendirmesi yerinde olup, mahkemece görevsizlik kararı verilmesinde bir isabetsizlik bulunmamakta ise de; dava tarihinde yürürlükte bulunan 6502 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanun'un 3. maddesinin l. bendinde tüketici işleminin;

“mal veya hizmet piyasalarında kamu tüzel kişileri de dâhil olmak üzere ticari veya mesleki amaçlarla hareket eden veya onun adına ya da hesabına hareket eden gerçek veya tüzel kişiler ile tüketiciler arasında kurulan, eser, taşıma, simsarlık, sigorta, vekâlet, bankacılık ve benzeri sözleşmeler de dâhil olmak üzere her türlü sözleşme ve hukuki işlemi” ifade edeceğinin düzenlendiği, aynı Kanun'un 73. maddesinin 1. bendinde de; tüketici işlemleri ile tüketiciye yönelik uygulamalardan doğabilecek uyuşmazlıklara ilişkin davalara bakmakla tüketici mahkemelerinin görevli olduğu hüküm altına alınmıştır.

Somut olayda, davacıların davalı ... şirketinden mesleki veya ticari amaçla aldığı bir hizmet bulunmadığı, bu nedenle davacıların tüketici oldukları, bu suretle işbu dava konusu uyuşmazlığa bakmaya tüketici mahkemelerinin görevli olduğu düşünülerek bir karar verilmesi gerekirken; mahkemece verilen görevsizlik kararında görevli mahkemenin tespitinde hataya düşülerek ... Asliye Hukuk Mahkemeleri'nin görevli olduğu şeklinde karar verilmesi yerinde görülmemiş, kararın bu nedenle bozulması gerekmiş ise de, 6100 sayılı HMK'nın 370/4. maddesi ve aynı Yasa'nın geçici 3. maddesi yollaması ile HUMK'nın 438/7. maddesi gereğince yapılan yanlışlığın düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, kararın gerekçe ve hüküm kısmının aşağıda yazılı olduğu şekilde düzeltilerek onanması gerekmiştir.