Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2016/7419 K.2017/1708

Taraflar arasında görülen davada ... 3. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 07/03/2014 tarih ve 2013/282-2014/39 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davacı ile davalı Banka arasında 2012 yılı Nisan ayında konut kredisi sözleşmesi imzalandığını, bu sözleşme ile hizmet bedeli, dosya ücreti, kullandırım masrafı, istihbarat ücreti, ipotek tesis ücreti, ekspertiz ücreti adı altında haksız olarak bankaca tam miktarını tespit edemediği bir ücret tahsil edildiğini, imzalanan sözleşme standart olup daha önce hazırlanan maktu sözleşme olduğunu, kesinlikle müvekkil ile müzakere edilmeden tek taraflı olarak hazırlanan bu sözleşmeyi davacının o anki zor durumdan dolayı imzalamak zorunda kaldığını bildirerek haksız tahsil edilen hizmet bedeli, dosya ücreti, istihbarat ücreti, ekspertiz ücreti, diğer ücretler adı altındaki yapılan ceman 2.818,00 TL’nin davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, davalı Banka ile davacı arasında 06/04/2012 tarihinde 100.000,00 TL tutarında İşyeri Kredi Sözleşmesi imzalandığını, Genel Kredi Sözleşmesi kapsamında olduğu için kullandırılan kredi ticari kredi niteliğinde olduğunu, masraf alınmasına ilişkin sözleşme koşulunun haksız şart olarak kabul edilmesinin mümkün olmadığını savunarak açılan davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, taraflar arasında düzenlenen sözleşmede müşterinin kredi masraflarının kendisine ait olacağını ve bunları nakden veya hesaben ödeyeceğini kabul ve taahhüt ettiği, sözleşme serbestisi kapsamında (818 sayılı Yasa 19. madde) bu hükmün geçerli olduğu, sözleşmenin işyeri kredi sözleşmesi olması nedeni ile yalnızca tüketici kredisi, kredi kartları, konut finansmanı sözleşmelerinde uygulama yeri bulan haksız şart ölçütünün bu kredi yönünden değerlendirilemeyeceği, 6098 sayılı TBK'nın sözleşme tarihi itibarı ile yürürlüğe henüz girmediği,

bu nedenle anılan sözleşme hükmü yönünden genel işlem koşulları değerlendirmesinin de yapılamayacağı, ticari kredilerde ki dosya masrafı iadesinde tüketici koşulları uygulanamayacağı tacirin her durumda basiretli olması gerektiği bu nedenle sözleşme şartlarını bilmemekten ya da sözleşmeyle ilgili kendisinden habersiz, müzakere yapılmadan şartların sözleşmeye konduğunu ileri süremeyeceği, davalı bankanın söz konusu kesintileri sözleşme hükümleri kapsamında yaptığı, davacı tarafından akitte gabin, butlan ve ya diğer geçersizlik sebeplerinin bulunduğunun da iddia ve ispat edilmediği anlaşıldığından davanın reddine karar verilmiştir.

Ek kararla dava değerinin kesinlik sınırında olması nedeniyle temyiz talebinin reddine karar verilmiştir.

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

1-Yerel mahkemenin 28/08/2015 tarihli ek kararda, 2.818,00 TL talebin karar tarihi 07/03/2014 itibariyle mahkemenin kesinlik sınırında kaldığı ve kararın miktar yönünden kesin olduğu gerekçesiyle, davacı vekilinin temyiz talebinin reddine karar verilmiştir. Ancak, 2014 yılı itibariyle temyiz incelemesi kesinlik sınırı 1.893,60 TL olduğundan isabetli olmayan 28/08/2015 tarihli ek kararın kaldırılmasına karar verilmesi gerekmiştir.

2-Davacı vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesine gelince, dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.